ای دختر عقل و خواهر دین

ای دختر عقل و خواهر دین
وی گوهر دُرج عزّ و تمکین

عصمت شده پای بند مویت
ای علم و عمل مقیم کویت

ای میوه ی شاخسار توحید
همشیره ماه و دخت خورشید

وی گوهر تاج آدمیّت
فرخنده نگین خاتمیّت

شیطان به خطاب قم براندند
پس تخت تو را به قم نشاندند

کاین خانه بهشت و جای حوّاست
ناموس خدای، جایش اینجاست

اندر حرم تو، عقل مات است
زین خاک که چشمه حیات است

جسمی که دراین زمین نهان است
جانی است که در تن جهان است

این ماه منیر و مهر تابان
عکسی بود از قم و خراسان


هر کس به درت به یک امید است
محتاج تر از همه «وحید» است

یا فاطمة اشفعی لی فی الجنة