آزموده را باز آزمودن خطاست

اجرای سیاست تعدیل در اقتصاد ایران : سال ۱۳۶۹ را می‌توان سال ورود و اجرای سیاست تعدیل در اقتصاد ایران دانست . در حالیکه در سال ۱۳۶۸ و همزمان با استقرار دولت اول هاشمی رفسنجانی ،برنامه اول پنج ساله توسعه تدوین شد و همه قوا از جمله دولت موظف بودند که این برنامه را که نوعی سند بالادستی نظام محسوب می‌شد اجرا کنند ،اما با ورود کارشناسان صندوق بین المللی پول و دیدار با تکنوکرات‌هایی همانند محمد حسین عادلی،مرحوم نوربخش،روغنی زنجانی،مسعود نیلی،محمد علی نجفی و... برنامه پنج ساله رسماً کنار گذاشته شد و بسته تعدیل ساختاری جایگزین آن شد.قبل از اجرای رسمی برنامه تعدیل ،و با توجه به پیش بینی تبعات سنگین اجرای آن ،نیاز بود که برای خاموش کردن و مرعوب نمودن منتقدین احتمالی این برنامه ،نظام را حامی این سیاست معرفی کنند و به همین دلیل هاشمی رفسنجانی که بنا به عادت دیرین خود برای شکستن تابوها از تریبون نماز جمعه استفاده می‌کرد این بار نیز از همین طریق زنگ آغاز این سیاست را به صدا در آورد. هاشمی با خطبه معروف به مترو توانست منتقدین هزینه بالا و همچنین حفر تونل در خاک زلزله خیز و سست تهران را خاموش کند و از همین تریبون با خطبه معروف به دانشگاه آزاد ،توانست طرح ایجاد دانشگاه پولی را خواسته نظام معرفی کند و به همین روش نیز با تاکید بر نیاز شدید کشور به سرمایه گذاری خارجی و بیان محسنات رابطه با نهادهای اقتصادی چون صندوق پول و بانک جهانی ،و البته انتقاد از انزواگرایی ،مسیر اجرای تعدیل را هموار کند .
هاشمی رفسنجانی در حالی با ورود مقامات ارشد نظام ،دستور توقف طرح تعدیل را صاد کرد که تورم ۵۰ درصدی حاصل از اجرای طرح ،باعث بروز شورش نان و تظاهرات کارگران در شهرهایی چون اسلامشهر و قزوین شد ،و سیاست تجویزی تعدیل اقتصادی در حال تبدیل به تهدیدی برای موجودیت نظام مقدس جمهوری اسلامی بود که با تدبیر و دخالت مقامات عالی نظام مهار شد.

متن کامل در:

mshrgh.ir/776629