گاه گاهی منتظر هی بی قرارت میشوم

گاه گاهی منتظر هی بی قرارت میشوم

دیده بر در دوخته چشم انتظارت میشوم

در دلم باغ بزرگی ملتهب خوابیده است

چون بیایی غنچه دار هر بهارت میشوم

تا به اوج آسمانها می روم با بوسه ات

تاببوسی گونه ام راسایه سارت میشوم

خانه را جارو کنم آذین ببندم کوچه را

مقدمت بر دیده ام یک عمر یارت میشوم

شعرهایی می سرایم با نگاه مست تو

عاشق و دیوانه ی لیل و نهارت میشوم

خنده های دلفریبت دام مرغان دل است

مهربانو خنده کن صید شکارت میشوم

دیرکردی درکجای این غزل جا مانده ای

روزگارم هستی حالا ، روزگارت میشوم