ایله دومن که سراسر غمه دل ایباره

ایله دومن که سراسر غمه دل ایباره
ایله بالای مو نونم که چه حالی داره

ایله دومن همه محتاج یه کم نونن و او
منه بالا بخدا کهره وُ بز بسیاره

یه نفر نی که دلش گُل نزدو بُی زِندِی
تاتیَل عامه و هالو همشون بیماره

خو کجا هر که کُمش ایکُنه هی غال و غروش
ایله دومن شو وُ رو بُی غمه خوش بیداره

یه کمک حال نسی تا که وَ انداد رسه
جِی گُلسّون بخدا خرمنه صد ها خاره
سرگشته