دل غمگین است به شهادت عباسم

دل غمگین است به شهادت عباسم
نبودم جان در رکابت گذارم ‌عباسم

آنگاه که در فرات راهت بست عدو
نبودم‌که‌سپرکنم جان‌برایت عباسم

گاهی‌که‌دل‌گذاشتی‌به عشق حسین
نبودم که دستم فدایت کنم عباسم

آن‌دقایقی که‌عشق کار خود می‌کرد
نبودم‌که تن ‌خاک راهت‌ کنم عباسم

سکوت‌بعدازآن‌چه‌کردبادلت‌حسین
کاش‌بودم‌فدای‌ تو‌می‌شدم‌و عباسم
(ندا)