روزگاری خانه هامان سرد بود

روزگاری خانه هامان سرد بود
تهیه ی نفت زمستان درد بود
یک چراغ والورو یک گرد سوز
زیرکرسی بالحافی دست دوز
خانواده دور هم بودن همه
در کنار هم میاسودن همه
روی سفره لقمه نانی تازه بود
روی خوش درخانه بی اندازه بود
عمربعضی درصف کپسول رفت
بعضیاهم درصف نامردنفت
گربرای مرد زن نامرد بود
صدتفاوت بین زن تامرد بود
آن قدیماعاشقی یادش بخیر
عطروبوی رازقی یادش بخیر
عصرپست وتلگراف ونامه بود
روزگارخواندن شه نامه بود
قلبهامان اندک اندک سرد شد
رنگ وروی زندگیمان زرد شد
تبلت وهمراه ولب تابی نبود
عصردلتنگی و بی تابی نبود
تنبلی دامان زنها را گرفت
مای بیبی مصرفش بالاگرفت
بینی خیلی کسا باطل شدند
باپروتز بعضیا خوشگل شدند
عصرساکشن آمدولاغرشدیم
درخیال خودچقد بهترشدیم
میوه هم گلخانه ای شدعاقبت
آب هم پیمانه ای شد عاقبت
عصرنت شد،عصرپی ام، عصرچت
عصرایرانسل،فراوانی خط
عصر آدم های بد بی مایه شارژ
عصرتلخ خودفروشی با یه شارژ
عصرمرفین وترامادول..دوا
باکراک وشیشه رفتن به فضا
عصرآقایان آرایش شده
عصرخانمهای پالایش شده
وای براین عصرتلخ بی کسی؛
عصرتلخ استرس...
دلواپسی....