پاییز

پاییز
شاید زنی ست
با پیراهن ِ راه راه نارنجی
که دامن ِ زردش را
کمی بالا گرفته
و پابرهنه و آرام
از لابه لای شهر
رد که نه ... آواز می شود

کافی ست
صدای خاطره ای را کمی بلند کنی
و از پشت پنجره
قد و بالایش را نگاه
جان خودم مثل چنارها
عاشقش می شوی .