{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

چقدر مهربان به من آموختى كه پلاس كهنه‌ى رنج‌ها را راحت بپ

چقدر مهربان به من آموختى كه پلاس كهنه‌ى رنج‌ها را راحت بپوشم.
اقتدار پروازم، در وسعت بلاء، در هواى طوفانى عشق تو شكست.
و باران چشم‌هايم را به آسمان و به دريا و به روح سبز جنگل، سپرد
اكنون در سينه‌ى خسته‌ى من، جوانه‌هاى تمنّا شكفته است.
باور نمى‌كردم كه در نهايت مى‌توان آغاز شد.☝️🕊


#آسمان_لاجوردی
#فکر_و_ذکر
#ماه_و_آفتاب
#جاودانگی
#نورااا_سادات
#رامسر
#مازندران
دیدگاه ها (۱۶)

قلبم اندازه‌ی قلب پرنده بود، منی که تو را به وسعت آسمان دوست...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط