مرحوم صاحب معراج السعادة مثال مےزند که اگر کسـے را با طنا

مرحوم صاحب معراج السعادة مثال مےزند که اگر کسـے را با طناب در چاه روانه کنند و او مشاهده کند که دو موش سیـاه و سفیـد مشغول جویدن طناب او هستند و نزدیک است که در چاه سقوط کند، در حالـے که اژدهایـے هم زیر پایش دهن باز کرده اسـت، چنانچه در وسط چاه عسل هاے خاک آلودے ببیند و مشغول به خوردن عسل ها شود، معلوم است که دیوانه است. بعد می فرماید: این طناب عمر ماست و آن دو موش سیـاه و سفیـد که این طناب را می جوند، شبانه روز ماست و آن اژدها جهنّم و اعمال ماست و این عسل هاے آلوده هم لذایذ این دنیاسـت. حال انسان در وسط چاه که مے داند مے افتد و دچار اژدها مے شود، اگر مشغول به خوردن عسل هاے آلوده شود، دیوانه است. این مثال خوبیسـت که مرحوم محقّق نراقی می زند. 
به راستے انسان اگر خدا را رها کند و شهوت را بگیرد یا خدا را رها کند و جانب شیطان را بگیرد؛ دیوانه و بے عقل است.

#آیت_الله_مظاهری #کتاب #معرفة_النفس جلد دوم