ﺑﯿﺴﮑﻮﯾﺖ ﻫﺎﯼ ﺳﻮﺧﺘﻪ
ﺑﯿﺴﮑﻮﯾﺖ ﻫﺎﯼ ﺳﻮﺧﺘﻪ
ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﭽﻪ ﺑﻮﺩﻡ، ﻣﺎﺩﺭﻡ ﻋﻼﻗﻪ ﺩﺍﺷﺖ ﮔﻬﮕﺎﻫﯽ ﻏﺬﺍﯼ ﺳﺎﺩﻩ ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺷﺐ ﻫﻢ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮐﻨﺪ. ﯾﮏ ﺷﺐ ﺭﺍ ﺧﻮﺏ ﯾﺎﺩﻡ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﮐﻪ ﻣﺎﺩﺭﻡ ﭘﺲ ﺍﺯ ﮔﺬﺭﺍﻧﺪﻥ ﯾﮏ ﺭﻭﺯ ﺳﺨﺖ ﻭ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺩﺭ ﺳﺮ ﮐﺎﺭ، ﺷﺎﻡ ﺳﺎﺩﻩﺍﯼ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﺗﻬﯿﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ. ﺁﻥ ﺷﺐ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻥ ﺯﯾﺎﺩﯼ، ﻣﺎﺩﺭﻡ ﺑﺸﻘﺎﺏ ﺷﺎﻡ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺗﺨﻢ ﻣﺮﻍ، ﺳﻮﺳﯿﺲ ﻭ ﺑﯿﺴﮑﻮﯾﺖﻫﺎﯼ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺳﻮﺧﺘﻪ، ﺟﻠﻮﯼ ﭘﺪﺭﻡ ﮔﺬﺍﺷﺖ.ﯾﺎﺩﻡ ﻣﯽﺁﯾﺪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺷﺪﻡ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﺁﯾﺎ ﭘﺪﺭﻡ ﻫﻢ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺳﻮﺧﺘﮕﯽ ﺑﯿﺴﮑﻮﯾﺖﻫﺎ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ؟ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻭﻗﺖ، ﻫﻤﻪﯼ ﮐﺎﺭﯼ ﮐﻪ ﭘﺪﺭﻡ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩ ﺍﯾﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺑﯿﺴﮑﻮﯾﺖ ﺩﺭﺍﺯ ﮐﺮﺩ، ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺑﻪ ﻣﺎﺩﺭﻡ ﺯﺩ ﻭ ﺍﺯ ﻣﻦ ﭘﺮﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﺭﻭﺯﻡ ﺩﺭ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﭼﻄﻮﺭ ﺑﻮﺩ؟ ﺧﺎﻃﺮﻡ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺁﻥ ﺷﺐ ﭼﻪ ﺟﻮﺍﺑﯽ ﺑﻪ ﭘﺪﺭﻡ ﺩﺍﺩﻡ، ﺍﻣﺎ ﮐﺎﻣﻼً ﯾﺎﺩﻡ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﯿﮑﺮﺩﻡ ﮐﻪ ﺩﺍﺷﺖ ﻣﺮﺑﺎ ﺭﻭﯼ ﺁﻥ ﺑﯿﺴﮑﻮﯾﺖﻫﺎﯼ ﺳﻮﺧﺘﻪ ﻣﯽﻣﺎﻟﯿﺪ ﻭ ﻟﻘﻤﻪ ﻟﻘﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﯽﺧﻮﺭﺩ.ﯾﺎﺩﻡ ﺍﺳﺖ ﺁﻥ ﺷﺐ ﻭﻗﺘﯽ ﺍﺯ ﺳﺮ ﻣﯿﺰ ﻏﺬﺍ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪﻡ، ﺷﻨﯿﺪﻡ ﻣﺎﺩﺭﻡ ﺑﺎﺑﺖ ﺳﻮﺧﺘﮕﯽ ﺑﯿﺴﮑﻮﯾﺖﻫﺎ ﺍﺯ ﭘﺪﺭﻡ ﻋﺬﺭﺧﻮﺍﻫﯽ ﮐﺮﺩ ﻭ ﻫﺮﮔﺰ ﺟﻮﺍﺏ ﭘﺪﺭﻡ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻧﺨﻮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﮔﻔﺖ: ﺍﻭﻩ ﻋﺰﯾﺰﻡ، ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻖ ﺑﯿﺴﮑﻮﯾﺖﻫﺎﯼ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺮﺷﺘﻪ ﻫﺴﺘﻢ. ﻫﻤﺎﻥ ﺷﺐ، ﮐﻤﯽ ﺑﻌﺪ ﮐﻪ ﺭﻓﺘﻢ ﭘﺪﺭﻡ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺷﺐ ﺑﺨﯿﺮ ﺑﺒﻮﺳﻢ، ﺍﺯ ﺍﻭ ﭘﺮﺳﯿﺪﻡ ﮐﻪ ﺁﯾﺎ ﻭﺍﻗﻌﺎً ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﯿﺴﮑﻮﯾﺖﻫﺎﯾﺶ ﺳﻮﺧﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ؟ ﺍﻭ ﻣﺮﺍ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﮐﺸﯿﺪ ﻭ ﮔﻔﺖ: ﻣﺎﻣﺎﻥ ﺗﻮ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺭﻭﺯ ﺳﺨﺘﯽ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﺮﮐﺎﺭ ﮔﺬﺭﺍﻧﺪﻩ ﻭ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﺑﻌﻼﻭﻩ، ﺑﯿﺴﮑﻮﯾﺖ ﮐﻤﯽ ﺳﻮﺧﺘﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﮐﺴﯽ ﺭﺍ ﻧﻤﯽﮐﺸﺪ!ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﻤﻠﻮ ﺍﺯ ﭼﯿﺰﻫﺎﯼ ﻧﺎﻗﺺ ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥﻫﺎﯾﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﺮ ﺍﺯ ﮐﻢ ﻭ ﮐﺎﺳﺘﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺍﯾﻦ ﺳﺎﻝﻫﺎ ﻓﻬﻤﯿﺪﻩﺍﻡ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ ﺭﺍﻩﺣﻞﻫﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﺠﺎﺩ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺳﺎﻟﻢ، ﻣﺪﺍﻭﻡ ﻭ ﭘﺎﯾﺪﺍﺭ؛ ﺩﺭﮎ ﻭ ﭘﺬﯾﺮﺵ ﻋﯿﺐﻫﺎﯼ ﻫﻤﺪﯾﮕﺮ ﻭ ﺷﺎﺩ ﺑﻮﺩﻥ ﺍﺯ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺑﺎ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﻋﺎﯼ ﻣﻦ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﯾﺎﺩ ﺑﮕﯿﺮﯼ ﮐﻪ ﻗﺴﻤﺖﻫﺎﯼ ﺧﻮﺏ، ﺑﺪ ﻭ ﻧﺎﺧﻮﺷﺎﯾﻨﺪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﭙﺬﯾﺮﯼ ﻭ ﺑﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥﻫﺎ ﺭﺍﺑﻄﻪﺍﯼ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ، ﺑﯿﺴﮑﻮﯾﺖ ﺳﻮﺧﺘﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﻗﻬﺮ ﻭ ﺩﻟﺨﻮﺭﯼ ﻧﺸﻮﺩ...
ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﭽﻪ ﺑﻮﺩﻡ، ﻣﺎﺩﺭﻡ ﻋﻼﻗﻪ ﺩﺍﺷﺖ ﮔﻬﮕﺎﻫﯽ ﻏﺬﺍﯼ ﺳﺎﺩﻩ ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺷﺐ ﻫﻢ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮐﻨﺪ. ﯾﮏ ﺷﺐ ﺭﺍ ﺧﻮﺏ ﯾﺎﺩﻡ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﮐﻪ ﻣﺎﺩﺭﻡ ﭘﺲ ﺍﺯ ﮔﺬﺭﺍﻧﺪﻥ ﯾﮏ ﺭﻭﺯ ﺳﺨﺖ ﻭ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺩﺭ ﺳﺮ ﮐﺎﺭ، ﺷﺎﻡ ﺳﺎﺩﻩﺍﯼ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﺗﻬﯿﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ. ﺁﻥ ﺷﺐ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻥ ﺯﯾﺎﺩﯼ، ﻣﺎﺩﺭﻡ ﺑﺸﻘﺎﺏ ﺷﺎﻡ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺗﺨﻢ ﻣﺮﻍ، ﺳﻮﺳﯿﺲ ﻭ ﺑﯿﺴﮑﻮﯾﺖﻫﺎﯼ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺳﻮﺧﺘﻪ، ﺟﻠﻮﯼ ﭘﺪﺭﻡ ﮔﺬﺍﺷﺖ.ﯾﺎﺩﻡ ﻣﯽﺁﯾﺪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺷﺪﻡ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﺁﯾﺎ ﭘﺪﺭﻡ ﻫﻢ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺳﻮﺧﺘﮕﯽ ﺑﯿﺴﮑﻮﯾﺖﻫﺎ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ؟ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻭﻗﺖ، ﻫﻤﻪﯼ ﮐﺎﺭﯼ ﮐﻪ ﭘﺪﺭﻡ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩ ﺍﯾﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺑﯿﺴﮑﻮﯾﺖ ﺩﺭﺍﺯ ﮐﺮﺩ، ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺑﻪ ﻣﺎﺩﺭﻡ ﺯﺩ ﻭ ﺍﺯ ﻣﻦ ﭘﺮﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﺭﻭﺯﻡ ﺩﺭ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﭼﻄﻮﺭ ﺑﻮﺩ؟ ﺧﺎﻃﺮﻡ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺁﻥ ﺷﺐ ﭼﻪ ﺟﻮﺍﺑﯽ ﺑﻪ ﭘﺪﺭﻡ ﺩﺍﺩﻡ، ﺍﻣﺎ ﮐﺎﻣﻼً ﯾﺎﺩﻡ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﯿﮑﺮﺩﻡ ﮐﻪ ﺩﺍﺷﺖ ﻣﺮﺑﺎ ﺭﻭﯼ ﺁﻥ ﺑﯿﺴﮑﻮﯾﺖﻫﺎﯼ ﺳﻮﺧﺘﻪ ﻣﯽﻣﺎﻟﯿﺪ ﻭ ﻟﻘﻤﻪ ﻟﻘﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﯽﺧﻮﺭﺩ.ﯾﺎﺩﻡ ﺍﺳﺖ ﺁﻥ ﺷﺐ ﻭﻗﺘﯽ ﺍﺯ ﺳﺮ ﻣﯿﺰ ﻏﺬﺍ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪﻡ، ﺷﻨﯿﺪﻡ ﻣﺎﺩﺭﻡ ﺑﺎﺑﺖ ﺳﻮﺧﺘﮕﯽ ﺑﯿﺴﮑﻮﯾﺖﻫﺎ ﺍﺯ ﭘﺪﺭﻡ ﻋﺬﺭﺧﻮﺍﻫﯽ ﮐﺮﺩ ﻭ ﻫﺮﮔﺰ ﺟﻮﺍﺏ ﭘﺪﺭﻡ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻧﺨﻮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﮔﻔﺖ: ﺍﻭﻩ ﻋﺰﯾﺰﻡ، ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻖ ﺑﯿﺴﮑﻮﯾﺖﻫﺎﯼ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺮﺷﺘﻪ ﻫﺴﺘﻢ. ﻫﻤﺎﻥ ﺷﺐ، ﮐﻤﯽ ﺑﻌﺪ ﮐﻪ ﺭﻓﺘﻢ ﭘﺪﺭﻡ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺷﺐ ﺑﺨﯿﺮ ﺑﺒﻮﺳﻢ، ﺍﺯ ﺍﻭ ﭘﺮﺳﯿﺪﻡ ﮐﻪ ﺁﯾﺎ ﻭﺍﻗﻌﺎً ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﯿﺴﮑﻮﯾﺖﻫﺎﯾﺶ ﺳﻮﺧﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ؟ ﺍﻭ ﻣﺮﺍ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﮐﺸﯿﺪ ﻭ ﮔﻔﺖ: ﻣﺎﻣﺎﻥ ﺗﻮ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺭﻭﺯ ﺳﺨﺘﯽ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﺮﮐﺎﺭ ﮔﺬﺭﺍﻧﺪﻩ ﻭ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﺑﻌﻼﻭﻩ، ﺑﯿﺴﮑﻮﯾﺖ ﮐﻤﯽ ﺳﻮﺧﺘﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﮐﺴﯽ ﺭﺍ ﻧﻤﯽﮐﺸﺪ!ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﻤﻠﻮ ﺍﺯ ﭼﯿﺰﻫﺎﯼ ﻧﺎﻗﺺ ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥﻫﺎﯾﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﺮ ﺍﺯ ﮐﻢ ﻭ ﮐﺎﺳﺘﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺍﯾﻦ ﺳﺎﻝﻫﺎ ﻓﻬﻤﯿﺪﻩﺍﻡ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ ﺭﺍﻩﺣﻞﻫﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﺠﺎﺩ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺳﺎﻟﻢ، ﻣﺪﺍﻭﻡ ﻭ ﭘﺎﯾﺪﺍﺭ؛ ﺩﺭﮎ ﻭ ﭘﺬﯾﺮﺵ ﻋﯿﺐﻫﺎﯼ ﻫﻤﺪﯾﮕﺮ ﻭ ﺷﺎﺩ ﺑﻮﺩﻥ ﺍﺯ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺑﺎ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﻋﺎﯼ ﻣﻦ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﯾﺎﺩ ﺑﮕﯿﺮﯼ ﮐﻪ ﻗﺴﻤﺖﻫﺎﯼ ﺧﻮﺏ، ﺑﺪ ﻭ ﻧﺎﺧﻮﺷﺎﯾﻨﺪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﭙﺬﯾﺮﯼ ﻭ ﺑﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥﻫﺎ ﺭﺍﺑﻄﻪﺍﯼ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ، ﺑﯿﺴﮑﻮﯾﺖ ﺳﻮﺧﺘﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﻗﻬﺮ ﻭ ﺩﻟﺨﻮﺭﯼ ﻧﺸﻮﺩ...
- ۱.۰k
- ۰۲ دی ۱۳۹۲
دیدگاه ها (۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
