زن که باشی

زن که باشی
نمیتوانی موقع غمت به خیابان بروی سیگاری آتش بزنی ودودشدن غمهایت راببینی .
زن که باشی غمهایت راپنهان میکنی پشت نقاب آرایشت .
وباروژلبی قرمز خنده رابر لبهایت اجبار میکنی .
آنوقت همه فکر میکنن نه دردی هست نه غمی.
وتنهانگرانیت پاک شدن روژلب است.
زن که باشی مردانه باید غم بخوری...