نغمه ی تلخی رو باز داره میخونه باد زیر لب*پرشده غصه و غم

نغمه ی تلخی رو باز داره میخونه باد زیر لب*پرشده غصه و غم تو سکوت و سیاهی شب*دستای باد رو تن خاک می کشن فرشی از پیکر پر پر پاک*تو دل شب صورت ماه شده پنهون پشت ابرای سردوسیاه*اماآخر یه روز میره غم از ازدلها*خورشید عشق بازمی تابه اون بالا*می شینه اشک شوق بروی غنچه ی سرخ گلا*وقتی خورشید میاد سرمیاد غصه ها*دوباره عطر یاس می پیچه هرکجا*چشمای منتظر می شن دیگه از نام شب رها*