ﺑﺎﺭ ﺳﻨﮕﯿﻨﯽ ﺯ ﻏﻢ ﺑﺮ ﺷﺎﻧﻪ ﺩﺍﺭﻡ ﺳﺎﻟﻬﺎﺳﺖ

ﺑﺎﺭ ﺳﻨﮕﯿﻨﯽ ﺯ ﻏﻢ ﺑﺮ ﺷﺎﻧﻪ ﺩﺍﺭﻡ ﺳﺎﻟﻬﺎﺳﺖ
ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﺁﺏ ﻭ ﺁﺗﺶ ﺧﺎﻧﻪ ﺩﺍﺭﻡ ﺳﺎﻟﻬﺎﺳﺖ
ﺑﻨﮕﺮ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻣﺮﺍ ﺁﻧﮑﺲ ﮐﻪ ﺳﻨﮕﻢ ﻣﯿﺰﻧﺪ
ﺑﺮ ﺳﺮ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﻻﻧﻪ ﺩﺍﺭﻡ ﺳﺎﻟﻬﺎﺳﺖ
ﺑﻠﺒﻠﻢ ﯾﺎ ﺟﻐﺪ ﺷﺐ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻢ ﻭﻟﯽ
ﺁﺷﯿﺎﻧﯽ ﮐﻨﺞ ﺍﯾﻦ ﻭﯾﺮﺍﻧﻪ ﺩﺍﺭﻡ ﺳﺎﻟﻬﺎﺳﺖ
ﻣﻦ ﻣﺴﺎﻓﺮ ﺑﻮﺩﻡ ﺍﺯ ﺍﻭﻝ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺩﯾﺮ ﺧﺮﺍﺏ
ﺩﺭ ﺩﯾﺎﺭ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﮐﺎﺷﺎﻧﻪ ﺩﺍﺭﻡ ﺳﺎﻟﻬﺎﺳﺖ
ﺷﻬﻨﻪ ﮔﺮ ﺩﺳﺘﻢ ﺷﮑﺴﺖ ﻭ ﺳﺎﻏﺮﻡ ﺭﺍ ﻋﯿﺐ ﻧﯿﺴﺖ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﻣﺎﻧﺪﻧﯽ ﺍﺯ ﮔﻮﺷﻪ ﯼ ﻣﯿﺨﺎﻧﻪ ﺩﺍﺭﻡ ﺳﺎﻟﻬﺎﺳﺖ
ﮔﺮ ﭼﻪ ﻟﺐ ﺭﺍ ﺑﺴﺘﻪ ﻭ ﻣﯽ ﺭﺍ ﺣﺮﺍﻣﻢ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ
ﻧﻘﺸﯽ ﺍﺯ ﻟﺐ ﺑﺮ ﻟﺐ ﭘﯿﻤﺎﻧﻪ ﺩﺍﺭﻡ ﺳﺎﻟﻬﺎﺳﺖ
ﮔﻔﺘﻤﺶ ﭘﺎﺋﯿﺰ ﺭﺍ ﺍﯾﻦ ﺧﺶ ﺧﺶ ﺩﻝ ﭼﯿﺴﺖ ﮔﻔﺖ
ﺷﮑﻮﻩ ﻫﺎ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺩﻝ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﺩﺍﺭﻡ ﺳﺎﻟﻬﺎﺳﺖ