ﺭﻭﺯﻫﺎی ﺯﻳﺎﺩی ﺍﺯ ﺭﻓﺘﻨﺖ ﻣﻴ ﮕﺬﺭﺩ ؛ درست دو سال

ﺭﻭﺯﻫﺎی ﺯﻳﺎﺩی ﺍﺯ ﺭﻓﺘﻨﺖ ﻣﻴ ﮕﺬﺭﺩ ؛ درست دو سال
امروز دوساله که دیگه صدای گرمت و نشنیدم و روی ماهت و ندیدم
ﺍﻣﺎ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﻫﻮﺍ ﺳﺮﺩ ﺍﺳﺖ
ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﻣی ﺁﻳﺪ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ
ﻭﻗﺘی ﺩﻟﺘﻨﮕﺖ ﻣﻴ ﺸﻮﻡ
ﺳﺘﺎﺭﻩ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﻴ ﻜﻨﻢ
ﻫﻨﻮﺯ ﺧﻴﺎﻟﺖ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺧﺎﻃﺮﺍﺗﺖ ﺳﻬﻢ ﺗﻠﺦ ﺭﻭﺯﻫﺎی ﺷﻴﺮﻳﻨﻢ ﺷﺪﻩ …
ﺷﺒﻬﺎ ﺩﺭ ﺗﻨﻬﺎﻳی ﺍﺗﺎﻗﻢ ﻧﺎﻣﺖ ﺭﺍ ﺑﺮﺍی ﺧﻮﺩﻡ ﻭ ﺳﻜﻮﺕ ﺍﺗﺎﻗﻢ ﺯﻣﺰﻣﻪ ﻣﻴ ﻜﻨﻢ ﺗﺎ ﻳﺎﺩﻡ ﻧﺮﻭﺩ ﻧﺎﻡ
ﺯﻳﺒﺎﻳﺖ ﺭﺍ
ﭖ … ﺩ …ﺭ …