مـــرا مهـمـان آغــوشـت نـما امشب به تنهایی

مـــرا مهـمـان آغــوشـت نـما امشب به تنهایی
که من دعوت شدم برشهر چشمانت به رویاها
به شهری پُر زخواهش ها،به شهری خیس وبارانی
به یک ساحل صدف در نیمه شب از عمــق دریاها

هزاران شاپرک رقصد به گِردَت در شبی زیبا
به دشتی پُـر ز شب بــوهای بی پایانِ مهتابــی
نسیمی می وزد از باغ لب هایت که من هرگز
نمی دانــم ز عشقی خـُـفته باشد یا ز بی تــابی

مـــرا زندانِ قـلبت کن به حبسی تا ابد باقی
به قلبت قفل سنگینی بزن از جنس باورها
مـرا مدفــون یادت کن که شاید زندگی یابم
تورا مستانه باور کرده ام بی نوشِ ساغرها