قربون چشمای درشتت..زندگیم,

قربون چشمای درشتت..زندگیم,


ﭼﻮﻥ ﺷﯿﺮ ﻋﺎﺷﻘﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺁﻫﻮﯼ ﭘﺮﻏﺮﻭﺭ
ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻘﻢ ﺑﻪ ﺩﯾﺪﻧﺖ ﺍﺯ ﺗﭙﻪ ﻫﺎﯼ ﺩﻭﺭ

ﻣﻦ ﺗﺸﻨﻪ ﺍﻡ ﺑﻪ ﺭﺩ ﺷﺪﻧﺖ ﺍﺯ ﻗﻠﻤﺮﻭ ﺍﻡ
ﺁﻫﻮ ! ﺑﯿﺎ ﻭ ﺭﺩ ﺷﻮ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺩﺷﺖ ﺳﻮﺕ ﻭ ﮐﻮﺭ
ﺭﺩ ﺷﻮ ﮐﻪ ﺷﻬﺮ ﮔﻞ ﺑﺪﻫﺪ ﺯﯾﺮ ﺭﺩِّ ﭘﺎﺕ
دی ماهی ام ﻫﺪﯾﻪ ﺑﺪﻩ ﺿﻤﻦِ ﻫﺮ ﻋﺒﻮﺭ

ﺁﻭﺍﺭﻩ ﯼ ﻧﺠﺎﺑﺖ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺷﺮﺟﯽ ﺍﺕ
کشته مرا از همین فاصله دور دور

ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺣﯿﻦ ﮔﭗ ﺯﺩﻧﺖ ﺧﻨﺪﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ
ﺍﻧﮕﺎﺭ "ﺫﻭﺍﻟﻔﻨﻮﻥ" ﺯﺩﻩ ﺍﺯ "ﺍﺻﻔﻬﺎﻥ" ﺑﻪ " ﺷﻮﺭ"
ﺩﺭﺩﯼ ﺩﻭﺍ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺗﺮﺍﻧﻪ ﻫﺎﻡ
ﻣﻦ ﺁﺭﺯﻭﯼ ﻭﺻﻞ ﺗﻮ ﺭﺍ دارم به ضرب و زور

س... ! ﺑﺒﺨﺶ "بهی ات" نیست پیش تو
ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ ﺭﻓﺖ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺍﯾﻦ ﺩﻝ ، ﺩﻝ ﺻﺒﻮﺭ

ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﺮﺩﻡ ﺍﺯ ﺗﻮ ، ﺗﻮ ﺭﺍ ﭼﺸﻢ ﻣﯽ ﺯﻧﻨﺪ
ﻫﺎﻥ ﺍﯼ ﻏﺰﻝ ! ﺑﺴﻮﺯ ﮐﻪ ﭼﺸﻢ ﺣﺴﻮﺩ ﮐﻮﺭ