ﻧﻬﺎﯾﺖِ ﻟﺬﺕ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﻡ،

ﻧﻬﺎﯾﺖِ ﻟﺬﺕ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﻡ،

ﺧﻼﺻﻪ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﺧﻮﺍﺏ،

ﺑﺎﻗﯽ ﻫﻤﻪ ﺗﻌﻘﯿﺐ ﻭ ﮔﺮﯾﺰ ﺳﺎﯾﻪ ﯼ ﻣﻦ ﻭ

ﻓﺮﺍﺭ ﺍﺯ ﺳﺎﯾﻪ ﻫﺎﯼ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ

ِ ﺭﻭﺯﻣﺮﮔﯽ ﻫﺎﯾﻢ ﺍﺳﺖ ..

ﺣﺘﯽ ﺩﺭ ﺷﺐ ﻫﻢ، ﺳﺎﯾﻪ ﯼ ﯾﮏ ﻧﻮﺭ

ِ ﺭﻗﯿﻖ ﺑﺮ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﺗﺮﺱِ ﻣﻦ ﺳﻨﮕﯿﻨﯽ ﻣﯿﮑﻨﺪ .

ﻓﺮﺷﺘﻪ ﯼ ﺳﯿﺎﻫﯽ ﺑﺎ ﺩﺍﺱِ ﮐﻬﻨﻪ ﯼ ﻣﺮﮒ

ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺩﺭ ﺗﻌﻘﯿﺐِ ﻣﻦ ﺑﺮ ﺳَﺮَﻡ ﺳﺎﯾﻪ

ﮔﺴﺘﺮﺩﻩ ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺳَﺮِ ﺳﺎﯾﻪ ﺍﻡ ﺭﺍ

ﺍﺯﺗﻦ ِ ﺣﻘﯿﻘﯽ ﺍﻡ ﺟﺪﺍ ﮐﻨﺪ .

ﻓﻘﻂ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺳﺎﯾﻪ ﺵ ﺩﺭ ﺍﻣﺎﻥ ﻫﺴﺘﻢ ﻭ

ﻓﻘﻂ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺳﺖِ ﺯﻧﺪﮔﯽ

ﺍﺯ ﺩﺍﻣﻨﻢ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﻣﯿﺸﻮﺩ ..

ﻫﻤﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﯿﺮﻭﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ

ﺑﯿﺪﺍﺭﯼ ﺍﻡ ﺑﺎﺯ ﻫﻤﻪ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺑﻨﺪ ..

ﮔﻮﯾﯽ ﺩﺭ ﻏﻔﻠﺖِ ﻣﻦ، ﺁﺩﻣﻬﺎﺧﻮﺍﺑﻨﺪ .. ﻧﻪ،

ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﻦ ﻫﻤﻪ ﻏﺎﻓﻞ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺷﺎﯾﺪ

ﻫﻢ ﻣﻦ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏِ ﻏﻔﻠﺖ ﺑﺴﺮ ﻣﯿﺒﺮﻡ ﻭ ﺁﻧﻬﺎ

ﺑﯿﺪﺍﺭ.

ﺩﯾﺸﺐ، ﺳﺎﯾﻪ ﺍﻡ ﺭﺍ ﺩﯾﺪﻡ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻓﺮﺷﺘﻪ

ﯼ ﺳﯿﺎﻩ ﯾﮑﯽ ﺷﺪﻩ، ﺩﺍﺱ ﮐﻬﻨﻪ ﯼ ﻣﺮﮒ

ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺶ ﻭ ﻣﺮﺍ ﺳﺎﯾﻪ ﺑﻪ ﺳﺎﯾﻪ ﺗﻌﻘﯿﺐ
ﻣﯿﮑﻨﺪ ..

ﺑﯿﺪﺍﺭ ﮐﻪ ﻣﯿﺸﻮﻡ،

ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺧﺴﺘﻪ ﻡ ﮐﻪ ﺩﺳﺘﻢ ﺑﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻧﻤﯽ ﺭﻭﺩ .