تو که بودی که مرا عاشق و دلباخته کردی؟!

تو که بودی که مرا عاشق و دلباخته کردی؟!
واندر این قحطی احساس مرا شیفته کردی!
تو که باشی، همه عمرم ، نبرم حسرت دنیا
تو نباشی به دلم رخنه کند ، پوچیِ دنیا
ای که چشمت بزند لرزه بر اندام وجودم،
عشق داند که تو هستی ،همه معبودِ سجودم،
دل من مستِ مِی و باده ی فانی نتوان شد
تو که دانی،! ... دل من مست و فدای تو توان شد.
....