فنجانت ﺭﺍ ﺑﻪ شڪرانه

فنجانت ﺭﺍ ﺑﻪ شڪرانه
ﻧﻔﺲ ڪﺸﯿﺪﻧﺖ ﺑﻨﻮﺵ
ﻣﺒﺎﺩﺍ ﺯﻧﺪگی ﺭﺍ ﺩﺳﺖ ﻧﺨﻮﺭﺩﻩ ﺑﮕﺬﺍﺭﯼ!
پایان آدمیزاد
نه رفتن یار است نه تنهایی
آدمی آن هنگام تمام میشود
ڪه دلش پیر شود