صداي باد مي آيد، عبور بايد كرد.و من مسافرم ، اي بادهاي هم
صداي باد مي آيد، عبور بايد كرد.و من مسافرم ، اي بادهاي همواره!مرا به وسعت تشكيل برگ ها ببريد.مرا به كودكي شور آب ها برسانيد.و كفش هاي مرا تا تكامل تن انگور پر از تحرك زيبايي خضوع كنيد.دقيقه هاي مرا تا كبوتران مكرردر آسمان سپيد غريزه اوج دهيد.و اتفاق وجود مرا كنار درخت بدل كنيد به يك ارتباط گمشده پاك.و در تنفس تنهايي دريچه هاي شعور مرا بهم بزنيد.روان كنيدم دنبال بادبادك
آن روزمرا به خلوت ابعاد زندگي ببريد.
آن روزمرا به خلوت ابعاد زندگي ببريد.
- ۹۵۲
- ۱۰ آبان ۱۳۹۳
دیدگاه ها (۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط