ﻣﺘﯿﻦ:ﺳﻮرن ﺑﺪو دﯾﮕﻪ ﭼﺮا ﻧﺸﺴﺘﯽ؟اﻻن ﻧﺼﯿﺮی ﭘﺪرﻣﻮن رو در ﻣﯽ ار

ﻣﺘﯿﻦ:ﺳﻮرن ﺑﺪو دﯾﮕﻪ ﭼﺮا ﻧﺸﺴﺘﯽ؟اﻻن ﻧﺼﯿﺮی ﭘﺪرﻣﻮن رو در ﻣﯽ ارﻩ ﻫﺎ

ﺳﻮرن:ﺷﻤﺎﺑﺮﯾﺪ ﻣﻦ ﻧﻤﯿﺎم ﺣﻮﺻﻠﻪ ﻧﺪارم ﻣﺘﯿﻦ:ﭘﺎﺷﻮ ﻣﮕﻪ ﺑﭽﻪ ای ﺑﺎ ﯾﻪ

ﺣﺮف ﻋﺴﻞ ﻗﻬﺮ ﮐﺮدی؟دﯾﻮوﻧﻪ ﭘﺎﺷﻮ ﻣﯽ دوﻧﯽ اﻣﺸﺐ ﭼﻪ ﺧﺒﺮﻩ؟اﻣﺸﺐ

ﺧﯿﻠﯽ واﺳﻤﻮن ﻣﻬﻤﻪ ﺧﺮﻩ ﭘﺎﺷﻮ ﺑﯿﻨﯿﻢ واﺳﻪ ﻣﻦ ﻟﻮس ﺑﺎزی در ﻧﯿﺎرﻫﺎ

ﺳﻮرن:ﻧﻤﯿﺎم ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ ﺣﻮﺻﻠﻪ ﻧﺪارم ﻣﺘﯿﻦ:ﻣﻦ ﺑﻪ اﻧﺪازﻩ ی ﮐﺎﻓﯽ ﻗﺎﻃﯽ

ﻫﺴﺘﻤﺎ ﭘﺎﺷﻮ د ﯾﺎﻻ ﻣﺘﯿﻦ ﺧﯿﻠﯽ ﻋﺼﺒﯽ ﺑﻮد.ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﭼﺮا وﻟﯽ ﺧﯿﻠﯽ

ﻗﺮﻣﺰ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد.ﻣﻌﻠﻮم ﻧﯿﺴﺖ ﮐﯽ ﭼﯽ ﺑﻬﺶ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ اوﻧﻘﺪر

ﺑﺪاﺧﻼق ﺷﺪﻩ ﺑﻮد... ﻣﺤﮑﻢ زﯾﺮﺑﻐﻞ ﺳﻮرن رو ﮔﺮﻓﺖ ﮐﻪ ﺑﻠﻨﺪش ﮐﻨﻪ اﻣﺎ اون

ﺑﺎزم ﺑﻠﻨﺪ ﻧﺸﺪ وﮐﻤﯽ ﺑﺎدﺳﺖ زﯾﺮﺑﻐﻞ و دﺳﺘﺶ رو ﻣﺎﻟﯿﺪ ﺳﻮرن ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ

ﮔﻔﺖ:ﭼﺘﻪ ﭘﺎﭼﻪ ﻣﯽ ﮔﯿﺮی؟وﺣﺸﯽ ﺷﺪی؟ﻧﻤﯿﺎم ﺧﻮدﺗﻮن ﺑﺮﯾﺪ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﭼﻪ

ﮔﻠﯽ ﺑﻪ ﺳﺮﺧﻮدﺗﻮن ﻣﯽ زﻧﯿﻦ...ﻣﻦ ﻧﻤﯿﺎم ﺷﺎﯾﺪ ﺧﺎﻧﻮم ﺣﺎﻟﺖ ﺗﻬﻮﻋﺶ ﺑﻬﺘﺮ

ﺷﻪ ﻣﺘﯿﻦ:ﺑﻪ درک ﺑﺮﯾﻢ ﻋﺴﻞ دﺳﺖ ﻣﻦ و ﻣﺤﮑﻢ ﮐﺸﯿﺪ و ﺑﺪون ﺣﺮف ﺳﻮار

آﺳﺎﻧﺴﻮر ﺷﺪﯾﻢ... ﺧﺪاﯾﺎ اﯾﻦ دوﺗﺎ ﭼﺸﻮﻧﻪ؟اﯾﻦ ازﻣﺘﯿﻦ ﮐﻪ ﺟﺪی ﺟﺪی ﺑﻪ ﻗﻮل

ﺳﻮرن ﭘﺎﭼﻪ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻩ اوﻧﻢ از ﺳﻮرن ﮐﻪ ﻋﯿﻦ ﻧﯽ ﻧﯽ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮﻫﺎ ﻗﻬﺮ ﻣﯽ

ﮐﻨﻪ... رﻓﺘﯿﻢ و ﺗﻮ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﻧﺸﺴﺘﯿﻢ. ﻣﺘﯿﻦ دوﺗﺎ دﺳﺘﺎش رو ﮔﺬاﺷﺖ رو

ﻓﺮﻣﻮن و ﺳﺮش رو ﻫﻢ رو دﺳﺘﺎش ﮔﺬاﺷﺖ... ﮐﻤﯽ اروم ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ﺑﺎ

ﺻﺪاﯾﯽ ﮐﻪ اﻧﮕﺎر از ﺗﻪ ﭼﺎﻩ ﺑﯿﺮون ﺑﯿﺎد ﻣﺘﯿﻦ:ﻋﺴﻞ... ﻋﺴﻞ:ﺑﻠﻪ؟ ﻣﺘﯿﻦ:ﻣﯽ

ری ﺳﻮرن و ﺑﯿﺎری؟ﮔﻨﺎﻩ دارﻩ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺎﻫﺎش ﺑﺪﺣﺮف زدﯾﻢ آﻓﺮﯾﻦ دﯾﮕﻪ ﺑﺮو

ﻋﺴﻞ:ﺗﻮﭼﺮا اﻣﺸﺐ اﯾﻨﻘﺪر ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﻫﺴﺘﯽ؟ﺑﮕﻮ ﺗﺎ ﺑﺮم ﻣﺘﯿﻦ:ﺗﺎ ﭼﻨﺪروز دﯾﮕﻪ

ﯾﻪ ﻣﺤﻤﻮﻟﻪ وارد اﯾﺮان ﻣﯽ ﺷﻪ ﻫﯿﭻ اﻃﻼﻋﯽ ﻫﻢ ازش ﻧﺪارﯾﻢ... ﯾﻌﻨﯽ

ﭼﻄﻮر ﺑﮕﻢ ﻧﻪ ﻣﯽ دوﻧﯿﻢ ﮐﻪ ﮐﯽ ﻗﺮارﻩ ﺑﺮﻩ وﭼﻄﻮر ﻫﻢ اﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ

ﻫﯿﭻ ﮐﺪوم آﻣﺎدﻩ ﻧﯿﺴﺘﻦ... از اون ور ﻓﺸﺎرﻫﺎی ﺳﺮدار از اﯾﻦ ورم ﮔﻨﮕﯽ

اﯾﻦ ﻣﺤﻤﻮﻟﻪ ﺑﻪ ﺧﺪا ﻋﺴﻞ ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﭼﯽ ﮐﺎرﮐﻨﻢ؟ ﻋﺴﻞ:ﺳﻮرن ﻣﯽ

دوﻧﻪ؟ ﻣﺘﯿﻦ:ﻧﻪ ﻧﮕﻔﺘﻢ ﺑﻬﺶ ﻣﯽ ﺧﻮام اﻣﺸﺐ ﻓﮑﺮش ﻣﺸﻐﻮل ﻧﺒﺎﺷﻪ

ﺷﺎﯾﺪ ﺗﻮ آراﻣﺶ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺘﻮﻧﻪ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺑﮕﯿﺮﻩ ﻋﺴﻞ:ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎش داداﺷﯽ ﻫﻤﻪ

ﭼﯿﺰ درﺳﺖ ﻣﯽ ﺷﻪ...ﻣﻦ ﻣﯽ رم دﻧﺒﺎل اﯾﻦ ﭘﺴﺮﻩ ی ﻟﻮس و ﻧﻨﺮ ﻣﺘﯿﻦ ﻟﺒﺨﻨﺪ

ﺗﻠﺨﯽ زد وﮔﻔﺖ:ﺑﺎﺷﻪ... ﺧﺴﺘﮕﯽ از ﺳﺮ و روش ﻣﯽ ﺑﺎرﯾﺪ. راﺳﺖ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ

ﺧﯿﻠﯽ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﺑﺪﯾﻪ... اﻣﺎ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﻪ ﺟﺎی اﯾﻦ ﮐﻪ ﭘﺎ ﺑﻪ ﭘﺎی ﻣﺘﯿﻦ

.ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﺎﺷﻢ ﺑﻬﺶ روﺣﯿﻪ ﺑﺪم. ازﻣﺎﺷﯿﻦ ﭘﯿﺎدﻩ ﺷﺪم و رﻓﺘﻢ ﺳﻤﺖ ﻫﺘﻞ

ﺳﻮار آﺳﺎﻧﺴﻮر ﺷﺪم... ﺗﻮراﻩ ﺑﺎﺧﻮدم ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﺎﻫﺎش اون

ﻃﻮری ﺣﺮف ﻣﯽ زدم..درﺳﺘﻪ ﺑﺪاﺧﻼق و ﻋﻨﻘﻪ وﻟﯽ ﺑﻬﺶ ﺑﺮﻣﯽ ﺧﻮرﻩ

دﯾﮕﻪ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل... ﮐﻠﯿﺪ رو اﻧﺪاﺧﺘﻢ ﺗﻮ در و رﻓﺘﻢ ﺗﻮ ﺳﻮﯾﯿﺖ... ﻫﻨﻮز رو ﻣﺒﻞ

...وﻟﻮ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد.ﺑﺎ اﺑﺮوﻫﺎی ﺑﻪ ﻫﻢ ﮔﺮﻩ ﺧﻮردﻩ و ﻟﺐ وﻟﻮﭼﻪ ی آوﯾﺰون

ﻋﺴﻞ:ﺳﻮرن؟ﺳﻮرن ﭘﺎﺷﻮ ﺑﺮﯾﻢ دﯾﺮ ﻣﯽ ﺷﻪ ﻫﺎ ﺳﻮرن ﺑﺎ ﺻﺪای ﺑﻠﻨﺪ و

ﺟﺪﯾﺖ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺗﻤﺎم ﺗﺮ ﮔﻔﺖ:ﮔﻔﺘﻢ ﻧﻤﯿﺎم ﺧﻮدﺗﻮ ﻣﻌﻄﻞ ﻧﮑﻦ ﺑﯽ ﺧﻮدی.ﻣﻦ

ﻧﻤﯿﺎم ﻋﺴﻞ:ﺳﻮرن ﻟﻮس ﻧﺸﻮ دﯾﮕﻪ...ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ ﺳﻮرن:ﺑﺮو دﯾﺮﺗﻮن ﻧﺸﻪ

ﻋﺴﻞ:اﻩ ﺳﻮرن ﺧﯿﻠﯽ ﻟﻮﺳﯽ...ﭘﺎﺷﻮ دﯾﮕﻪ ﺳﻮرن:ﻫﻤﯿﻨﯽ ﮐﻪ ﻫﺴﺖ ﮔﻔﺘﻢ

ﮐﻪ ﺣﻮﺻﻠﻪ ﻧﺪارم ﻋﺴﻞ:ﺳﻮرن ﻟﻮس ﻧﺸﻮ ﺑﯿﺎ دﯾﮕﻪ ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ

ﺳﻮرن:ﺑﺮوﺗﺎ ﺣﺎﻟﺖ ﺑﻬﻢ ﻧﺨﻮردﻩ ﻫﻨﻮز ﺟﺪی ﺑﻮد.اﺑﺮوﻫﺎش ﺗﻮﻫﻢ ﮔﺮﻩ ﺧﻮردﻩ

ﺑﻮد و ﺗﻤﺎم ﺣﺮﻓﺎش رو ﺑﺎ ﺟﺪﯾﺖ ﻣﯽ زد.ﻗﯿﺎﻓﻪ اش ﺧﯿﻠﯽ ﺗﺮﺳﻨﺎک

ﺑﻮد.ﯾﻌﻨﯽ ﺧﺪاﯾﯿﺶ اﯾﻦ ﺣﺮف ﻫﺎﯾﯽ رو ﮐﻪ ﻣﯽ زدم ﺗﻤﺎم ﺟﺮﺋﺘﻢ رو ﺟﻤﻊ

ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم و ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻢ. ﻫﺮ آن ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﺑﺰﻧﻪ دﮐﻮراﺳﯿﻮن ﺻﻮرﺗﻢ رو

ﺑﺮﯾﺰﻩ ﺑﻬﻢ...واﻻ دوﺑﺎرﻩ ﻋﺰﻣﻢ وﺟﺰم ﮐﺮدم و ﮔﻔﺘﻢ ﻋﺴﻞ:ازﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﻫﻢ

ﻟﻮس ﺗﺮی ﺳﻮرن:ﻣﺠﺒﻮرﻧﯿﺴﺘﯽ ﺗﺤﻤﻞ ﮐﻨﯽ از ﺑﭽﮕﯽ ﻃﺎﻏﺖ اﯾﻦ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ

ازم دﻟﺨﻮر ﺑﺎﺷﻪ وﺑﺨﻮاد ﺑﺎﻫﺎم ﻗﻬﺮ ﺑﺎﺷﻪ روﻧﺪاﺷﺘﻢ. راﺳﺘﺶ ﻣﯽ دوﻧﻢ

ﺧﯿﻠﯽ ﺧﺠﺎﻟﺖ آورﻩ ﻫﺎ)!(وﻟﯽ دﺳﺖ ﺑﻪ ﻣﻨﺖ ﮐﺸﯿﻢ از ﻫﻤﻮن اوﻟﻢ ﺧﻮب

ﺑﻮد. اﻻﻧﻢ ﻗﺒﻮل داﺷﺘﻢ واﻗﻌﺎ ﺑﺎ اﯾﻦ ﮔﻨﺪدﻣﺎغ ﺑﺪ ﺣﺮف زدم. ﭘﺲ ﭼﺎرﻩ ای

ﻧﺪارم ﺟﺰ ﻫﻤﻮن ﻣﻨﺖ ﮐﺸﯽ دﯾﮕﻪ...وای ﺧﺪاﯾﺎ ﻣﻦ و ﺑﺒﺨﺸﯽ ﺑﺮای اﯾﻦ

ﮐﺎر...ﻣﻦ واﻗﻌﺎ ﺷﺮﻣﮕﯿﻨﻢ اﻻن... ﻧﻔﺴﯽ ﮐﺸﯿﺪم و اروم رﻓﺘﻢ ﭘﺸﺖ

ﻣﺒﻞ،ﭘﺸﺖ ﺳﺮش اﯾﺴﺘﺎدم.دﺳﺘﺎم رو ﮔﺬاﺷﺘﻢ رو ﺷﻮﻧﻪ ﻫﺎش و از ﭘﺸﺖ ﺧﻢ

ﺷﺪم رو ﺻﻮرﺗﺶ وﮔﻮﻧﻪ اش رو ﺑﻮﺳﯿﺪم. ﻋﺴﻞ:ﺳﻮرن ﺟﻮﻧﻢ ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ ﺑﺎ

...ﭼﺸﻤﺎی ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺗﻮ ﭼﺸﺎم زل زدﻩ ﺑﻮد ﺑﺎورش ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ﺑﻮﺳﯿﺪﻩ ﺑﺎﺷﻤﺶ

ﺳﻮرن:ﻧﻪ ﻣﺜﻞ اﯾﻦ ﮐﻪ اﻣﺸﺐ ﻫﻤﻪ ﯾﻪ ﭼﯿﺰﯾﺘﻮن ﻫﺴﺖ ﺑﭽﻪ ﭘﺮرو رو ﻧﮕﺎﻩ

ﮐﻦ.ﺑﻪ ﺧﻮدم زﺣﻤﺖ دادم ﺑﺎ ﮐﻠﯽ ﺷﺠﺎﻋﺖ ازش ﻣﻌﺬرت ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺣﺎﻻ اﯾﻦ

ﻃﻮری ﻣﯽ ﮐﻨﻪ؟ﺷﯿﻄﻮﻧﻪ ﻣﯽ ﮔﻪ ﺑﺰﻧﻢ دﮐﻮراﺳﯿﻮن ﺻﻮرﺗﺶ رو ﺑﯿﺎرم ﭘﺎﯾﯿﻦ

ﻫﺎ.وﻟﯽ ﺑﯿﺨﯿﺎل ﺷﯿﻄﻮﻧﻪ ﺣﺮف ﻣﻔﺖ زﯾﺎد ﻣﯽ زﻧﻪ.ﺣﯿﻔﻪ ﺻﻮرﺗﺶ. دﺳﺘﺎم

رو زدم ﺑﻪ ﮐﻤﺮم و ﮔﻔﺘﻢ:ﭼﯿﻪ ﻣﻬﺮﺑﻮﻧﯿﻤﻢ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑﺒﯿﻨﯽ؟ ﺳﻮرن:ﯾﻌﻨﯽ

ﻣﯽ ﮔﯽ ﺑﺎورﮐﻨﻢ؟ ﻋﺴﻞ:ﺑﻪ ﻧﻔﻌﺘﻪ ﺑﺎورﮐﻨﯽ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل ﻣﻦ دﯾﮕﻪ

ﻋﺬرﺧﻮاﻫﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ ﭘﺲ ﻟﻮس ﻧﺸﻮ ﭘﺎﺷﻮ ﺑﯿﺎ ﺳﻮرن ﺑﺎ ﯾﻪ ﻗﯿﺎﻓﻪ ﺣﻖ ﺑﻪ

ﺟﺎﻧﺐ و ﻧﺴﺒﺘﺎ ﻣﻈﻠﻮم ﮔﻔﺖ:ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺎﻫﺎم ﺑﺪ ﺣﺮف ﻣﯽ زﻧﯽ ﻣﮕﻪ ﻣﻦ

ﭼﯿﮑﺎرت ﮐﺮدم؟ ﻋﺴﻞ:آخ ﺗﻮ ﻣﻈﻠﻮم ﺑﺎزی ﻫﻢ ﺑﻠﺪ ﺑﻮدی روﻧﻤﯽ ﮐﺮدی؟

ﺑﺎاﺧﻢ و ﯾﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮐﻮﭼﯿﮏ ﻧﮕﺎم ﮐﺮد. آﺧﯽ ﺑﭽﻪ ام ﻗﻬﺮ ﺑﻮدﻩ.ﻗﻬﺮﺷﻢ ﻣﺜﻞ

آدم ﻫﺎ ﻧﯿﺴﺖ آﺧﻪ.ﻗﻬﺮ ﺑﻮدﻩ داد ﻣﯽ زﻧﻪ دﯾﻮوﻧﻪ.اﯾﻦ ﭼﻪ ﻗﻬﺮﯾﻪ؟ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ

ﮐﻪ ﻣﺎدﯾﺪﯾﻢ ﺗﻮ ﻗﻬﺮ ﻧﺎز ﻣﯽ ﮐﻨﻦ اﯾﻦ دﻋﻮا ﻣﯽ ﮐﻨﻪ....ﻗﻬﺮ ﮐﺮدن ﻫﻢ ﺑﻠﺪ

ﻧﯿﺴﺖ... رﻓﺘﻢ ﺟﻠﻮش اﯾﺴﺘﺎدم ودﺳﺘﻢ و ﺳﻤﺘﺶ دراز ﮐﺮدم. ﻋﺴﻞ:ﭘﺎﺷﻮ

دﯾﮕﻪ ﺳﻮرن ﯾﻪ ﺳﺮی ﺗﮑﻮن داد