بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت دوم :
در مملکت بیرون جهان خارج از وجود نیز همین‌طور است. اگر در جامعۀ مسلمانان، گروهی الله اکبر گویان، روی به غرب بیاورند، گروهی روی به شرق، گروهی به ملی‌گرایی (ناسیونالیته) بر مبنای مرزهای جغرافیایی، گروهی به تفاوت‌های نژادی و نه تنها هیچ وحدتی حاصل نمی‌گردد، بلکه دشمنان واحد، از همین پراکندگی، برای نفوذ، ایجاد اختلاف و حتی رویارویی سوء استفاده خواهند نمود، چنان که تا کنون چنین کرده‌اند.
وحدت اصولی یا تاکتیکی :بنابراین، لازمۀ توحید که اولین اصل از اصول اعتقادی اهل کتاب و مسلمانان می‌باشد، و تحقق موحد و مسلمان بودن، ایجاد وحدت دردرون و بیرون می‌باشد.لذا وحدت یک اصل است.
به لحاظ نظری و اعتقادی، اصول دین که تحقیقی است و تقلید در آن جایز نیست؛ توحید، نبوت و معاد می‌باشد؛ اما این دسته‌ بندی، به مباحث شناختی اختصاص دارد، وگرنه اسلام و مسلمانی، اصول دیگری هم دارد.
به عنوان مثال: نماز یک اصل است، چنان که روزه و جهاد نیز اصل می‌باشند، و هم چنین برادری، تعاون، قسط و از جمله این اصول، وحدت مسلمانان در هر عصر و نسل، و در سرتاسر جهان می‌ باشد؛ که تفرقه و جدایی بین آنان، سبب تضعیف قوا و نابودی‌شان می‌گردد، چه رسد اختلاف و رویارویی آنها با یک دیگر، به جای تجمیع قوا و رویارویی با دشمنان در نظامات کفر و ظلم.
وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَا تَنَازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَ تَذْهَبَ رِيحُكُمْ وَاصْبِرُوا إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ - و فرمان خدا و پیامبرش را اطاعت نمایید! و نزاع و کشمکش نکنید، تا سست نشوید، و قدرت و شوکت شما از میان نرود! و صبر و استقامت کنید که خداوند با استقامت کنندگان است.!(سوره انفال آیه 46)
دقت شود که ابتدا اطاعت از خدا و رسولش را به عنوان محور وحدت بیان نمود، و سپس به دوری از اختلاف امر فرمود. وحدت، گاهی تاکتیکی و مشروط است. ممکن است دو حکومت، دو کشور، دو حزب، دو شرکت، و یا دو ملت، با هم اختلافات اصولی و ریشه‌ای هم داشته باشند، اما به صورت تاکتیکی بر سر موضوعات و اهداف واحدی، با یکدیگر وحدت کنند.(ادامه دارد...)