باران که شدی

باران که شدی
مپرس این خانه ی کیست؟
سقف حرم و
مسجد و میخانه یکی است!
باران که شدی
پیاله ها را نشمار
جام و قدح و
کاسه و پیمانه یکی است!
باران!
تو که از پیش خدا می آیی
توضیح بده
عاقل و فرزانه یکی است!
بر درگه او
چون که بیفتند بر خاک،
شیر و شتر و
رستم و موریانه یکی است!
با سوره ی دل
اگر خدا را خواندی،
حمد و فلق و
نعره ی مستانه یکی است!
این بی خردان،
خویش خدا می دانند!
اینجا سند و
قصه و افسانه یکی است!
از قدرت حق
هرچه گرفتند به کار،
در خلقت او،
بال و پروانه یکی است!
گر درک کنی
خودت خدا می بینی،
درکش نکنی،
کعبه و بتخانه یکی است!.....