بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
سالروز میلاد علمدار کربلا، باب الحوائج، ابوالفضل العباس علیه السلام، مبارک
السَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْعَبْدُ الصَّالِحُ الْمُطِيعُ لِلّٰهِ وَ لِرَسُولِهِ وَلِأَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَالْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِمْ وَسَلَّمَ -
اسلام عزیز، مانند ستارۀ داود یهودیت، و صلیب مسیحیت، اژدهای بت‌پرستان، داس و چکش کمونیست‌ها، یا عقاب پرچم‌های نظامات سلطه، یا هلال ماه عثمانی‌ها، نماد شکلی یا عددی ندارد. نماد اسلام، لَا إِلَٰهَ إِلَّا ٱللَّٰهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ ٱللَّٰهِ صَلواتُ اللّه عَلیه وَ آلِه - و کتاب آسمانی قرآن کریم است و نماد تشیع نیز - عَلِیًّا وَلِیُّ ٱللَّٰه می‌باشد.
اما شیعه نه تشیع، نمادهای معرفتی و مبارزاتی متعددی دارد که خداوند سبحان آنها را نماد قرار داده است؛ مانند: پیراهن سید الشهداء علیه السلام، که از حضرت آدم به ابراهیم، از ایشان به انبیای الهی و امامان علیهم السلام رسیده است؛ و هم چنین نماد پرچم حضرت عباس رایة العباس که امام سجاد علیه السلام فرمود: خدا پرچم عمویم عباس را برافراشته است و نیز نماد دست مبارک ایشان که باب الحوائج می‌باشند.