رمضان است بیا با لبت افطار کنم

رمضان است بیا با لبت افطار کنم
روزه را "باز" به لب‌های تو این بار کنم
من مکلف و مقلد به دو چشمان توأم
که به تقلید سر و زلف تو رفتار کنم
قدر یک آیه به قدر همهء آیات است
بهتر است تکیه به ابروی خم یار کنم
در شب قدر به گیسوی تو چنگ اندازم
زیر محراب دو ابروی تو اقرار کنم
من به یکتایی و پاکی تو ایمان دارم
اشهدُ انٌ حبیبی به تو اظهار کنم
گره بر موی تو اندازم و گویم الغوث
وصل روی تو به خلّصنا مِن النّار کنم
دست بر دامن تو برده ستانم بله را
و من از بودن تو شادی بسیار کنم...