آقای خوبیها

آقای خوبیها

سلام آقـــای خوبـیها ، کبـوتر وپروازی که جانش می زند پر

بلنـــدبالا سفـید وپــرطلایــی به گرد گنبــــد میــنای دلبـر

ومی چرخدوسرشارازحضوراست وضومی گیرد از آن آب کوثـر

میان صحـن جامع بق بقـویش چه بانــگ دلکشـی الله اکبــر

اذان گفتی مـوذن روح زائــر به پرواز آمــد انجا با کـبـوتر

میـــان آسمان پـاک دلهـــا دراوج بی نظیری تا به آخـر

بــروی گـنبــد زرد طلایــی وآن گلدسته های روح پرور

زیارت نامه ذکرلحظه هایش سپرده هستی خود پشت آن در

چومشت گندمی پاشیده درصحن وهمچون بچه آهوهای مضطر

غریبم ،بی پناهم شرمگیـنم مراگنـدم کن ودل را کبـوتر