عذالت

***** عذالت *****

عدالت , واژه ای بس دلنشین است -
عطائی ویژه , بر اهلِ زمین است -
در این گردونِ پر نیرنگ و افسون *
امیدِ دادخواهانی حزین است *
تفحّص کن تو در اَدیانِ دنیا -
ببین دیباچه بر هر کیش و دین است -
بگو بادِ صبا , هر جا که رفتی *
عدالت زینتِ ملکِ یقین است *
بگو , انصاف و عدل و هم مروّت -
چو مفتاح ِ مرامِ مؤمنین است -
رفاقت ها و عشق و اُنس و الفت *
به دنیا , لایقِ ایرانزمین است *
به گوشِ جانم آمد این رَوایت -
که گلبانگی , زِ ختم المرسلین است -
عداوتها و قهر و خشم و نفرت *
سه روزی گردِ ره , بر مسلمین است *
خوشا آن دل , که با تدبیر و اِخلاص -
به گلزارِ عدالت , خوشه چین است -
توانا باد , بازویِ عدالت *
که چون خاری , به چشمِ ظالمین است *
یقینآ , قاضی القضّاتِِ عالم -
اِلاهِ اوّلین و آخرین است -
امانتدار ِ این گنجِ مُرصّع *
همانا , دلبری شورآفرین است *
که تا صبحِ وصالش این ودیعه -
به دوشِ صالحانی مَه جبین است -
عظیما : تا قیامِ روز ِ محشر *
طنینِ خامه و طبعم چنین است *
+++++++++++++++++++++++++++++
شاعر= عبدالعظیم عربی.. از ماهشهر و بندرامام (سربندر )