ﺁﻫﺴﺘﻪ ﺑﯿﺎ ،ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﮐﻪ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﯼ ﮐﺠﺎ ﺁﻣﺪﻩ

ﺁﻫﺴﺘﻪ ﺑﯿﺎ ،ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﮐﻪ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﯼ ﮐﺠﺎ ﺁﻣﺪﻩ
ﺍﯼ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﻗﻠﺐ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ ﺁﻫﺴﺘﻪ ،ﺍﯾﻦ ﻗﻠﺐ،
ﺷﮑﺴﺘﻪ … ﻧﮕﺎﻫﯽ ﮐﻦ ﺑﺒﯿﻦ ﺩﺭﻫﺎﯼ ﻗﻠﺒﻢ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺎﯾﺪ
ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺑﯽ ﻭﻓﺎﯾﯽ ﻣﺜﻞ ﺗﻮ ﭘﺸﺖ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﻗﻠﺒﻢ ﻧﺸﺴﺘﻪ !
ﺁﻣﺪﻩ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺑﮕﻮﯾﯽ ﭘﺸﯿﻤﺎﻧﯽ؟ﺍﻣﺎ ﻫﻨﻮﺯ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯﯼ
ﺑﯿﺶ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺭﻭﺯ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺁﺗﺶ ﺩﻟﻢ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺳﻮﺧﺘﻦ ﺍﺳﺖ ،ﺑﮕﺬﺍﺭ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮ ﺷﻮﺩ ، ﺑﻌﺪ ﺑﯿﺎ
ﻭ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺩﻟﻢ ﺭﺍ ﺑﺴﻮﺯﺍﻥ ﺑﮕﺬﺍﺭ ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﭘﺮ ﺍﺯ
ﺍﺷﮑﻢ ﺧﺸﮏ ﺷﻮﺩ ،ﺑﻌﺪ ﺑﯿﺎ ﻭ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺍﺷﮑﻢ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﯿﺎﺭﺁﻫﺴﺘﻪ ، ﻗﻠﺒﻢ ﺑﺪﺟﻮﺭ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﯼ ﮐﻪ
ﭼﻪ ﺑﮕﻮﯾﯽ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺩﻝ ﺧﺴﺘﻪ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﯼ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﺸﮑﻨﯽ
ﻗﻠﺒﻢ ﺭﺍ ،ﯾﺎ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺑﺎﺯﯼ ﺑﮕﯿﺮﯼ ﺍﯾﻦ ﺩﻝ ﺗﻨﻬﺎﯾﻢ ﺭﺍ
… ﺑﯽ ﺧﯿﺎﻝ ، ﺑﺎ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺭﻓﯿﻘﻢ ﺗﺎ ﺑﺎ ﺗﻮﺍﯼ
ﻧﺎﺭﻓﯿﻖ ﻫﯿﭻ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﯼ ﺧﻮﺷﯽ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﺍﺯ ﺗﻮﺑﮕﺬﺍﺭ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺧﻮﺩﻡ ﺑﺎﺷﻢ ،ﻧﻪ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﻢ ، ﻭ ﻧﻪ
ﺩﻟﺴﻮﺯﯼ ﻫﺎﯼ ﺗﻮ ﺭﺍﻧﻤﯿﺒﺨﺸﻢ ﺁﻥ ﻗﻠﺐ ﺑﯽ ﻭﻓﺎﯼ ﺗﻮ
ﺭﺍﺑﮕﺬﺍﺭ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺧﻮﺩﻡ ﺑﺎﺷﻢ ،ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺗﻮ ،
ﻧﯿﺎﺯ ﺩﺍﺭﻡ ،ﭘﺲ ﺑﮕﺬﺍﺭ ﺑﺎ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﺷﻢ ﺩﺭ ﺧﻠﻮﺕ
ﺧﻮﯾﺶ ﺑﺎ ﻏﻤﻬﺎ ﺑﺎﺷﻢ ،ﻧﻤﯿﺨﻮﺍﻫﻢ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﺎﺯﯾﭽﻪ ﺩﺳﺖ
ﺍﯾﻦ ﻭ ﺁﻥ ﺑﺎﺷﻢ ﺁﻫﺴﺘﻪ ، ﻏﻢ ﺳﻨﮕﯿﻨﯽ ﺩﺭ ﺩﻟﻢ ﻧﺸﺴﺘﻪ