ﺧﻴﻠﻲ ﻓﻜﺮ ﻣﻴﻜﻨﻢ ﺑﻪ ﺁﺩﻣﻬﺎﻱ ﻛﻪ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻣﻴﺒﻴﻨﻢ
ﺧﻴﻠﻲ ﻓﻜﺮ ﻣﻴﻜﻨﻢ ﺑﻪ ﺁﺩﻣﻬﺎﻱ ﻛﻪ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻣﻴﺒﻴﻨﻢ
ﺑﻪ ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻳﻚ ﺩﺍﻳﺮﻩ ﻛﻮﭼﮏ ﺟﺎ ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ
ﺣﺠﻢ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻟﻤﺲ ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ
ﻧﻪ ﮔﺮﻣﻨﺪ ﻧﻪ ﺳﺮﺩﻧﺪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺧﺸﻮﻧﺖ ، ﺗﻤﺎﻡ ﻋﺸﻖ ، ﺗﻤﺎﻡ ﻧﻔﺮﺗﺸﺎﻥ ﻓﻘﻂ ﺟﻤﻠﻪ ﺍﻳﺴﺖ ﻛﻪ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﺣﺘﻲ ﺻﺪﺍﻱ ﺷﺎﻥ ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺖ
ﺩﺭ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﻓﻘﻂ ﭼﺮﺍﻏﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺭﻭﺷﻦ ﻭ ﻳﺎ ﺧﺎﻣﻮﺵ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
ﺭﻓﺘﻨﺸﺎﻥ ﻣﺜﻞ ﺁﻣﺪﻧﺸﺎﻥ ﺑﻴﺼﺪﺍﺳﺖ
ﻣﺜﻞ ﺑﻮﺩﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﺍﺻﻼً ﻧﻴﺴﺖ
ﻓﻘﻂ ﻳﻚ ﭼﻴﺰ ﻣﺸﺘﺮﮎ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻣﺮﺍ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﻣﯿﺒﺮﺩ
ﺗﻨﻬﺎﻳﺸﺎﻥ ﻭ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻪ ﻓﻬﻤﻴﺪﻧﺸﺎﻥ . . .
ﺑﻪ ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻳﻚ ﺩﺍﻳﺮﻩ ﻛﻮﭼﮏ ﺟﺎ ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ
ﺣﺠﻢ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻟﻤﺲ ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ
ﻧﻪ ﮔﺮﻣﻨﺪ ﻧﻪ ﺳﺮﺩﻧﺪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺧﺸﻮﻧﺖ ، ﺗﻤﺎﻡ ﻋﺸﻖ ، ﺗﻤﺎﻡ ﻧﻔﺮﺗﺸﺎﻥ ﻓﻘﻂ ﺟﻤﻠﻪ ﺍﻳﺴﺖ ﻛﻪ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﺣﺘﻲ ﺻﺪﺍﻱ ﺷﺎﻥ ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺖ
ﺩﺭ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﻓﻘﻂ ﭼﺮﺍﻏﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺭﻭﺷﻦ ﻭ ﻳﺎ ﺧﺎﻣﻮﺵ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
ﺭﻓﺘﻨﺸﺎﻥ ﻣﺜﻞ ﺁﻣﺪﻧﺸﺎﻥ ﺑﻴﺼﺪﺍﺳﺖ
ﻣﺜﻞ ﺑﻮﺩﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﺍﺻﻼً ﻧﻴﺴﺖ
ﻓﻘﻂ ﻳﻚ ﭼﻴﺰ ﻣﺸﺘﺮﮎ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻣﺮﺍ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﻣﯿﺒﺮﺩ
ﺗﻨﻬﺎﻳﺸﺎﻥ ﻭ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻪ ﻓﻬﻤﻴﺪﻧﺸﺎﻥ . . .
- ۳۸۳
- ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۸)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط