ته اتوبوس،آن صندلی آخر،کنارشیشه بهترین جای دنیاست برای ان

ته اتوبوس،آن صندلی آخر،کنارشیشه بهترین جای دنیاست برای انکه مچاله شوی درخودت سرت رابچسبانی به شیشه وزل بزنی به یک جای دور...وفکرکنی به چیزهایی که دوست داری ....وفکرکنی به خاطراتی که آزارت میدهد....وگاهی چشمهایت خیس شود،ازحضورپررنگ یک خیال...ویادت برودمقصدت کجاست ودلت بخواهدکه دنیا به اندازه ی همین گوشه ی اتوبوس کوچک شود....دنج وتنها.... وآه بکشی ازیاداوری حماقت های عاشقانه ات...شیشه بخاربگیردوتوباانگشت بنویسی "اینده"ودلت بگیردازتصورش...ودیگرچشمهایت راببندی وتاآخرایستگاه درخودت گریه کنی.