#تلنگر_مهدوی

#تلنگر_مهدوی
#درس_هفتم
#ميشه_با_خدا_بود_و_نااميد_بود


🌴 فَلَمّا رَأَى القَمَرَ بازِغاً قالَ هذا رَبّی فَلَمّا أَفَلَ قالَ لَئِن لَم یَهدِنی‏ رَبّی لَأَكونَنَّ مِنَ القَومِ الضّالّینَ 🪴


🟢 و هنگامى كه ماه را دید كه سینۀ افق را مى‏ شكافد، گفت 👈 این خداى من است ❓ اما هنگامى كه آن هم غروب كرد، گفت: «اگر پروردگارم مرا راهنمایى نكند، مسلّماً از گروه گمراهان خواهم بود ☘

منبع 📚 سوره ی انعام / آیه ۷۷

🎊 این جا حرف از ماه پرستیه و گمراهی 🌻

🎊 اینا رو آوردم که این رو بگم خدا اصرار داره ناامیدی رو اختلال در بُعد اعتقادی ما معرفی کنه؛ نه صرفاً یک مشکل اخلاقی. از نظر خدا کسی که ناامیده، توحیدش مشکل داره 🌻

🎊 حالا کدوم قسمت از توحیدش می‌لنگه ❓

🎊 همون قسمتی که خدا می‌خواد ما بارها و بارها تکرارش کنیم: بزرگی خدا. یادتون گفتم که بیشترین ذکری که در طول روز به صورت طبیعی به بهونۀ نمازامون باید بگیم،‌ چیه ❓ الله اکبر 🌻

🎊 خدا بزرگه. خدا بزرگه. خدا بزرگه. چقدر نیاز داریم به فهم این مطلب و ایمان به اون 🌻

🎊 اگه یادتون باشه توی درس قبل،‌ در بارۀ ترس از گمراهی به عنوان یه دام شیطون حرف زدم. شیطون اینجا هم برای من و شما یه دام دیگه پهن کرده. ما رو ناامید می‌کنه به اسم ناامیدی از خویش. از خدا ناامیدیم؛ ولی خودمون رو گول می‌زنیم و می‌گیم از خودمون ناامیدیم 🌻


╭─┅─🍃🌸🍃─┅─╮




🎊 فرق کسی که از خودش ناامیده با کسی که از خدا ناامیده خیلی واضحه. اونی که به خودش نگاه می‌کنه و جز کوچیکی هیچی تو وجودش نمی‌بینه، از این که خودش بتونه به داد خودش برسه ناامید می‌شه 👈 اما به خاطر این که به خدایی اعتقاد داره که بزرگه، خدایی که می‌تونه دست همه ی کوچیکا رو هر چقدرم که زیاد باشن بگیره،‌ همۀ وجودش می‌شه انگیزه برای شروع دوباره 🌻

🎊 برای همینم هیچ وقت از زمین خوردن ناامید نمی‌شه. هر دفعه که زمین می‌خوره، با اتکا به خدای بزرگ بلند می‌شه 👈 اما اونی که از خدا ناامیده، انگیزه‌ای برای حرکت نداره. تا کاری رو شروع می‌کنه و نمی‌تونه به سرانجام برسونه، خیلی زود آیه ی یأس می‌خونه و دست از همه چی می‌شوره 🌻

ص ۵