ما با یک پزشک مواجه هستیم که به‌صورت اتفاقی، بر کرسی ریاس

ما با یک پزشک مواجه هستیم که به‌صورت اتفاقی، بر کرسی ریاست دولت تکیه زده است؛ بی‌آن‌که هیچ طرح و تدبیری در دست داشته باشد. او نه‌فقط اقتصاد و فرهنگ نمی‌داند، بلکه سیاست هم نمی‌داند. نمی‌دانم چگونه او را رجل سیاسی شمرده‌اند؛ درحالی‌که گفتارهایش، توأم با بی‌دقتی‌ها و لغزش‌های بزرگ است. ما اگر تا حد زیادی، سکوت اختیار کرده‌ایم، به سبب شرایط جنگی است، وگرنه اصحاب فکر و نظر متفق‌اند که این دولت، «دولت ضعیف» است.

چنین دولت‌هایی در تاریخ جمهوری اسلامی، همگی حامی مذاکره بوده‌اند و معیشت ایرانیان را از بیگانه طلب کرده‌اند. از همه تلخ‌تر و تأسف‌بارتر اینکه رئیس دولت در مواضع اخیرش، رهبر شهید را موافق مذاکره با آمریکا معرفی کرده است و بر منتقدان مذاکره - که به رهبر شهید استناد می‌کنند - تاخته است. این سخن رئیس دولت، یک نسبت خلاف‌واقع به رهبر شهید است و در حکم مصادره‌به‌مطلوب ایشان. قطعیات و‌ بینات تفکر رهبر شهید را تحریف می‌کنند تا زمینه را برای مذاکره با قاتلان وی فراهم کنند. عجبا از این‌همه سستی و سردی و بی‌تعهدی و بی‌وفایی.

آمریکا از هیچ خدعه و جنایتی فروگذار نکرده، ولی لیبرال‌ها و تکنوکرات های ایرانی، همچنان شوق مذاکره دارند و راهی جز مذاکره نمی‌دانند. ترامپ دریافته که دولت ایران، دچار تنگنا شده و به‌ناچار، به مذاکره رو آورده است. ازاین‌رو، چندی نخواهد انجامید که دوباره گزینۀ حملۀ نظامی را انتخاب خواهد کرد. این، عاقبت ارسال پیام ضعف به دشمن است.

هر چقدر شما بخواهید نسخه های دو و سه از خامنه‌ای شهید ارائه بدهيد ره به جایی نخواهید برد، او قاطعانه یک نسخه‌ داشت و هنوز صدایش در گوشمان طنین انداز است، هنوز چند ماه نمی‌گذرد که بر خلاف شما اعتقادش را فریاد زد: " از نظر من مذاکره‌ی با آمریکا برای مسئله‌ی هسته‌ای و شاید برای مسائل دیگر، بن‌بست محض است؛ یعنی هیچ راه درستی وجود ندارد برای اینها، بن‌بست محض است. فکر کنند، ببینند. البتّه برای او مفید است؛ این مذاکره برای آن رئیس‌جمهور فعلی آمریکا مفید است؛ او سرش را بالا خواهد گرفت، خواهد گفت من ایران را تهدید کردم و او را آوردم پای میز مذاکره نشاندم؛ او در دنیا از این افتخارات میکند. امّا برای ما ضرر محض است و هیچ فایده‌ای برای ما ندارد."