بسم الله الرحمن الرحم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت اول :
پرسش و حتی انتقاد، هر چه که باشد، اگر برای دانستن و فهم بیشتر و یا اصلاح باشد، خوب است؛ اما گاه لحن پرسش، حاکی از حالات و مواضع دیگری می‌باشد!
بنابراین، در هر موضوعی و از جمله تاریخ، باید مبتنی بر علم و نیز سعۀ صدر سخن گفت.
آیا شناخت شما از هخامنشیان و کوروش، علمی و مستند است که از دانشمند و استاد تاریخ سند می‌خواهید؟! پیش از هر نقدی نیز باید دقت کنیم که آیا سخن گوینده را درست فهم کرده‌ ایم؟ - بدیهی است که خرافات و تعصبات، سبب نوعی مقاومت ادراکی می‌ شوند.
آیا شناخت شما از هخامنشیان و کوروش، علمی و مستند است که از دانشمند و استاد تاریخ سند می‌خواهید؟!
گاهی مورخان و مطالعه کنندگان، از تاریخ هخامنشیان، کوروش و می‌گویند.گاهی مردمی که اصلاً نه تاریخ را به صورت مستند مطالعه کرده‌اند و نه کوروش را می‌شناسند، بر اساس شعار، از او به عنوان یک افتخار ملی یاد می‌ کنند - گاهی از شخصیتی چون کوروش، به عنوان یک آلترناتیوعلیه اسلام سوء استفاده می‌کنند و اما،فرمایشات مقام رهبری، نه راجع به تاریخ پرفراز و نشیب هخامنشیان است و نه شخص کوروش و گفتار های ضد ونقیض در بارۀ کوروش،نه آن چه که به او نسبت داده‌اند، اما هیچ سند موثقی ندارد.
بلکه سخن ایشان دربارۀ صیرورت شدن - عزت ملّی و افتخار واقعی می‌باشد. بنابراین یکبار دیگر فرمایش ایشان را می‌ خوانیم : انقلاب استمرار دارد، انقلاب ادامه دارد، انقلاب متوقّف نمی‌شود. یک صیرورتی وجود دارد؛ صیرورت یعنی شدن، شدنِ دائم، تحوّل دائمی؛ در مسیر انقلاب یک صیرورت دائمی‌ای وجود دارد که این صیرورت دائمی، بتدریج آن آرزوهای بزرگ را، آن ارزش‌های والا را، آن آرمانها را در جامعه تحقّق می‌بخشد. خب، حالا این آرمانهای بزرگ چیست؟ من شش‌ هفت مورد از این آرمانهای بزرگ را ذکر می‌کنم؛ البتّه فقط اینها نیست. یکی‌، عزّت ملّی است؛ این یکی‌ از آرمانهای انقلاب است؛ این خیلی مهم است! عزّت ملّی یعنی احساس افتخار ملّی که این احساسِ افتخار، ناشی از واقعیّات باشد، ناشی از یک واقعیّاتی در متن جامعه و برروی زمین، و نه متّکی بر توهّمات و تصوّرات؛ وَالّا گاهی اوقات احساس افتخاربه حکومت کیان و هخامنشیان و مانند اینها هم بود؛ اینها تصوّرات واهی و توهّم است، افتخار آفرین نیست. عزّت ملّی یعنی احساس افتخار، متّکی به واقعیّت؛ این خیلی مهم است. این عزّت ملّی از جمله‌ چیزهایی است که اگر چنانچه در یک کشوری از بین رفت و نابود شد، هویّت آن ملّت نابود می‌شود؛ دیگر هیچ‌چیز گیر آن ملّت نخواهد آمد.(1397/03/07)(ادامه دارد...)