۵پارتی هیونجین

#پارت_پنجم

نور چراغ هنوز کم‌سوئه. ات توی آغوش هیونجینه، نفس‌هاش تازه داره منظم‌تر می‌شه. قلبش هنوز تند می‌زنه، ولی حالا پر از حس امنیت و آرامشه.

هیونجین با دستاش موهای ات رو نوازش می‌کنه. لبخند نصفه‌نیمه‌ای روی صورتش نشسته.

هیونجین: «می‌دونی… هر بار فکر می‌کنم بیشتر از این نمی‌تونم عاشقت بشم… ولی بعد همچین شبایی می‌فهمم که اشتباه می‌کنم.»


ات لبخند می‌زنه و صورتشو روی سینه‌ی هیونجین می‌ذاره.

ات: «تو زیادی روم اثر می‌ذاری… حتی وقتی می‌خوام عادی رفتار کنم، نمی‌تونم.»


هیونجین می‌خنده، ولی خنده‌ش خسته و عمیقه. بوسه‌ی آرومی روی موهای ات می‌زنه.

هیونجین: «هه… قبول کن دیگه. من و تو هیچوقت عادی نبودیم. از همون روز اول همه‌چی فرق داشت.»


چند لحظه سکوت می‌شه. فقط صدای نفس‌هاتون و تیک‌تاک ساعت.

ات: «هیونجین…؟»

هیونجین: «هوم؟»

ات: «قول بده همیشه همینجوری بمونی. همینقدر نزدیک، همینقدر واقعی.»

هیونجین: (محکم‌تر بغلش می‌کنه) «قول می‌دم… حتی اگه دنیا برعکس بشه، حتی اگه همه‌چی عوض بشه… تو همیشه مال منی. فقط من.»


ات چشم‌هاشو می‌بنده و لبخند آرومی روی لب‌هاش میاد. هیونجین هم بهش خیره می‌شه، انگار می‌خواد این تصویر رو برای همیشه توی ذهنش ثبت کنه.

هیونجین: (زمزمه) «دوستت دارم، ات… بیشتر از هر چیزی که بتونم توضیح بدم.»
*پایان*