ﻫﯽ ﺷﻌﺮ ﭘﺸﺖ ﺷﻌﺮ ، ﺩﻟﻢ ﻭﺍ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ

ﻫﯽ ﺷﻌﺮ ﭘﺸﺖ ﺷﻌﺮ ، ﺩﻟﻢ ﻭﺍ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ
ﺍﯾﻦ ﺷﻌﺮﻫﺎ ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻮ ، ﺯﯾﺒﺎ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ

ﺩﺭ ﺧﻠﻮﺕ ﺷﻠﻮﻍ ﺧﻮﺩﻡ ﺑﺎﺯ ، ﺑﯽ ﮐﺴم
‏« ﺗﻨﻬﺎ ‏» ، ﻣﯿﺎﻥ ﺟﻤﻌﯿﺘﯽ ، ﺟﺎ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ

ﻣﻦ ﻫﻢ ﺷﺪﻡ ﺷﻤﺎ ؟ ﻧﻪ ﻋﺰﯾﺰﻡ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ
ﺁﺧﺮ ، ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻮ ، ﮐﻪ ﻣﻨﻢ ، ﻣﺎ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ

ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﺗﻮ ، ﺍﻭ ﺑﺸﻮﯼ ﻣﺜﻞ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ
ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﺟﺎﻥ ﺗﻮ ! ﺍﻣّﺎ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ

ﯾﺎﺩ ﺗﻮ ﻣﺜﻞ ﮐﻮﻩ ، ﺩﻝ ﻣﻦ ، ﺷﺒﯿﻪ ﺑﺎﺩ
ﻣﻦ ﺭﻓﺘﻢ ﻭ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺩﻟﺖ، ﭘﺎ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ !

ﺩﺍﺭﺍ ﺷﺪﯼ ﻭ ﭼﺘﺮ ﺧﺮﯾﺪﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ
ﺳﺎﺭﺍﯼ ﺯﯾﺮ ﭼﺘﺮ ، ﮐﻪ ﺳﺎﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ

ﺩﺭﺑﻨﺪ ﻭ ﻫﻔﺖ ﺗﯿﺮ ﻭ ﻣﺼﻠّﺎ ﮐﻨﺎﺭ ﺗﻮ
ﺑﯽ ﺗﻮ ، ﺑﻬﺸﺖ ، ﺟﺎﯼ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ

ﮔﺸﺘﻢ ، ﻧﮕﺮﺩ ! ﻧﯿﺴﺖ ﮐﺴﯽ ﻣﺜﻞ ﻣﺎ ﺩﻭ ﺗﺎ
ﻋﺎﺷﻖ ﻧﺒﻮﺩﻩ ، ﻧﯿﺴﺖ ، ﻧﻪ ، ﭘﯿﺪﺍ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ

ﺩﯾﺪﯼ ﮐﻪ ﺷﻌﺮ ﻫﻢ ، ﮐﻢ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﭘﯿﺶ ﺗﻮ
ﺍﯾﻦ ﺷﻌﺮ ، ﺑﯽﺣﻀﻮﺭ ﺗﻮ ، ﺍﻣﻀﺎ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ

به افتخار همه ی عشق های زیبای دنیا....