بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
باید خود و اعمال‌مان را با ترازوی الهی وزن کنیم :
وَالَّذِينَ يَصِلُونَ مَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَيَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَيَخَافُونَ سُوءَ الْحِسَابِ -
و آنها كه پيوندهايى را كه خدا دستور به برقرارى آن داده، برقرار می‌دارند؛ و از پروردگارشان مى‌ترسند؛ و از بدى حساب بيم دارند.(سوره رعد آیه 21)
الَّذِينَ يَنْقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ مِنْ بَعْدِ مِيثَاقِهِ وَيَقْطَعُونَ مَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَيُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ أُولَئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ - فاسقان كسانى هستند كه پيمان خدا را، پس از محكم ساختن آن، می‌ شكنند؛ و پيوندهايى را كه خدادستور داده برقرار سازند، قطع نموده، و در روى زمين فساد میكنند؛ اينها زيانكارانند.(سوره بقره آیه27)
هیچ کس به خودی خود وزنی ندارد، بلکه اتصالاتش به او سنگینی و وزن می‌دهند
انسانی که اولش نطفه‌ای بیش نبوده و آخرش جیفه و مرداری بیش نخواهد بود، چه وزن و وزانتی دارد؟! اما، همانگونه که در عالم جرم و ماده، وزن نیروی گرانشی وارد شده از طرف زمین به اجسام می‌باشد؛ وزن هر کسی نزد پروردگار عالم نیز متناسب با چیزی است که به آن وصل شده و چگونگی استحکام و استمرار این اتصال.
مردمان دو گروهند: یا به آن چه خدا فرموده وصل شوید، وصل می‌شوند و نزد او وزین می‌گردند؛ و یا هر آن چه او دستور وصلش را داده قطع می‌کنند و بی‌وزن می‌گردند.
نماز - صلاة، صلوات، صله ارحام و ... همه از ریشۀ صلّ، به معنای وصل شدن است.