شکفته بادا لبان من،

شکفته بادا لبان من،
که نیمه‌ماهِ نیمرخانِ تو را،
شبانه می‌بوسند.
فدای تو،
دو چشم من،
که چشم‌های تو را خواب دیده‌اند.
ببینمت!
تو کجایی که چهره‌ات باغی‌ست،
که از هزار پنجره نور می‌وزد هر صبح!

#رضا_براهنی