قايقی خواهم ساخت

قايقی خواهم ساخت
خواهم انداخت به دريای دل اربابم
قايق از خشم پر است
و دل از نفرت تكفیـريـهـا
شيعه در نيمه شعبان خوش بود
كه به خود جرأت رفتن داديد
نه دگر اين بار دعوا به سر سربند نيست
همه سربندهــــا،نام يا فاطمه است
نشود تكرار باز عاشورا
خيمه ها اين بار جايش امن است
علم عبـاس هــم
دست نيكوی گل سرسبد فاطمه است
رهبرم خامنه ايــست
رهبرم سيد و اولاد علیــست
رهبرم اخم كنـد
به علی مادرتان داغ شما ميبيند
حاج همت رفته،كاظمی ديگر نيست
پدر موشك ايران هم رفـت
ليـك از عالم غيب
باز با ما هستند
حاج قاسـم هم هست
كه سليمانی كـرد، همه دنيا را
همۀ ما هسـتيم
كور خوانديد اگــر، باز هم فكر كنيد
كه علی تنها است
نامه های بيعتِ مسلم، همه ايرانيست
همه با خون خود امضا كرديم
خاك پای نوكـر اربابيـم
باز دنيا انگار . . . . . . . ... .. . . هوس رويش لاله كرده...