کصخل دانشمند

دکتر لویس اسلاتن، فیزیک دان امریکایی در حین آزمایش روی یک گوی 6 کیلوگرمی پلوتونیم، آلیاژ استیل بالای گوی رو با یک پیچ‌گوشتی نگه داشته بود که سر خورد و با این برخورد 4 برابر حد مجاز اشعه رادیواکتیو بهش رسید.
9 روز بعد مُرد.

اینا هم اتفاقاتی هست که توی اون 9 روز براش افتادن:
از لحظه تابش: پرتوهای نوترون/گاما اتم‌های بدن رو یونیزه می‌کنن، DNA و پروتئین‌ها رو می‌شکنن، سلول‌ها رو فورا می‌کشن (مخصوصا سلول‌های سریع‌تکثیر مثل روده و مغز استخوان).

دقایق اول: طعم ترش، گرمای شدید، تشنگی، تهوع، استفراغ، خستگی.

ساعات بعد: تاول و تورم دست‌ها، درد شکم، اسهال خونی.

روزهای ۱-۳: آسیب روده‌ای شدید، از دست دادن مایعات، عفونت باکتریایی (سپسیس) به خاطر نابودی گلبول‌های سفید.

روزهای ۴-۷: خونریزی داخلی، زردی، نارسایی کبد/کلیه، گیجی ذهنی.

آخر: ورم مغز، کما، فروپاشی قلبی-عروقی، مرگ در روز ۹. بدون درمان، غیرقابل اجتناب.