ﻧﺨﻞ ﻫﺎﻱ ﺳﻮﺧﺘﻪ ! ﭼﺮﺍ ﺣﻜﺎﻳﺘﻲ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻴﺪ؟

ﻧﺨﻞ ﻫﺎﻱ ﺳﻮﺧﺘﻪ ! ﭼﺮﺍ ﺣﻜﺎﻳﺘﻲ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻴﺪ؟
ﺍﻱ ﻏﺮﻳﺐ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﻫﺎ ﭼﺮﺍ ﺭﻭﺍﻳﺘﻲ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻴﺪ؟
" ﻧﻲ " ﻛﻪ ﻃﺎﻗﺖ ﺗﺮﺍﻧﻪ ﻫﺎﻱ ﺯﺧﻤﻲ ﻣﺮﺍ ﻧﺪﺍﺷﺖ
ﺑﻐﺾ ﻫﺎﻱ ﺩﺭ ﮔﻠﻮ ﭼﺮﺍ ﺷﻜﺎﻳﺘﻲ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻴﺪ؟
ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺳﺮﺍﺏ ﻫﺎﻱ ﺭﻭﺑﺮﻭ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺷﻤﺎﺳﺖ
ﺳﻨﮓ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﻳﺪ ﻭ ﻓﻜﺮ ﺑﻲ ﻧﻬﺎﻳﺘﻲ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻴﺪ
ﺳﺎﻟﻬﺎ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻫﺎﻱ ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺷﺪﻳﺪ
ﻗﻮﻡ ﻧﺎﺳﭙﺎﺱ ﺭﺍ ﭼﺮﺍ ﻫﺪﺍﻳﺘﻲ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻴﺪ؟
ﻗﺪ ﻛﺸﻴﺪﻩ ﺍﻳﻢ، ﺳﺒﺰ ﻭ ﺳﺎﺩﻩ ﺭﻭﺑﺮﻭﻳﺘﺎﻥ، ﻭﻟﻲ
ﺍﻱ ﻧﮕﺎﻩ ﻫﺎﻱ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﻋﻨﺎﻳﺘﻲ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻴﺪ
ﺷﻌﺮ ﻣﻦ ﻛﻪ ﺭﺍﻭﻱ ﺗﻤﺎﻡ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎﻳﺘﺎﻥ ﻧﺒﻮﺩ
ﺍﻱ ﻏﺮﻳﺐ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﻫﺎ ﭼﺮﺍ ﺭﻭﺍﻳﺘﻲ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻴﺪ؟