ﺁﻏﻮﺵ ﺗﻮ ﭼﻘﺪﺭ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ ﺑﻪ ﻗﺎﻣﺘﻢ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺑﻪ ﻗﺪﺭ ﭘﯿﺮﻫﻦ

ﺁﻏﻮﺵ ﺗﻮ ﭼﻘﺪﺭ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ ﺑﻪ ﻗﺎﻣﺘﻢ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺑﻪ ﻗﺪﺭ ﭘﯿﺮﻫﻦ ﺧﻮﯾﺶ ﺭﺍﺣﺘﻢ ﻣﯽ ﭘﻮﺷﻤﺖ ﮐﻪ ﺳﺨﺖ ﺑﺮﺍﺯﻧﺪﻩ ﯼ ﻣﻨﯽ ﺍﻣﺸﺐ ﺑﻪ ﺷﺐ ﻧﺸﯿﻨﯽ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﺩﻋﻮﺗﻢ ﺧﻮﺷﻮﻗﺘﯽ ﺻﺪﺍﯼ ﺗﻮ ﺍﺯ ﺩﯾﺪﻥ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ ﻣﻦ ﻫﻢ ﺍﺯ ﺁﺷﻨﺎﯾﯽ ﺗﺎﻥ ﺑﺎ ﺳﻌﺎﺩﺗﻢ ! ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻭﺝ _ ﺑﻪ ﻣﻌﺮﺍﺝ_ ﻣﯽ ﺑﺮﻡ ﺍﻣﺸﺐ ﺍﮔﺮ ﺑﻪ ﺧﺎﮎ ﺑﺮﯾﺰﺩ ﺧﺠﺎﻟﺘﻢ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﺷﺎﻡ ﮐﻦ ﺷﺐ ﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﻮﯼ ﺧﻮﺩ ﺑﮕﺬﺍﺭ ﺩﯾﺪﻧﯽ ﺑﺸﻮﺩ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺧﻠﻮﺗﻢ ﺑﺮ ﺷﺎﻧﻪ ﺍﻡ ﮔﺬﺍﺭ ﺳﺮﺍﻧﮕﺸﺖ ﺑﺮﻑ ﺭﺍ ﮐﻮﻫﻢ ﻭﻟﯽ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺘﻘﺎﻣﺘﻢ ﻣﻦ ﺳﯿﺮﺗﻢ ﻫﻤﺎﻥ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﯽ ﺷﺪﻩ ﻟﺐ ﺗﺮ ﮐﻨﯽ ﻋﻮﺽ ﺷﻮﺩ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺭ ﺻﻮﺭﺗﻢ ! ﺟﻨﮕﯿﺪﻡ ﻭ ﺑﻪ ﮔﻨﺞ ﺗﻮ ﻓﺮﻣﺎﻧﺮﻭﺍ ﺷﺪﻡ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺩﻧﯿﺎ ﻏﻨﯿﻤﺘﻢ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻤﺎﻥ ﮐﻪ ﻧﻮﺑﺖ ﭘﯿﺮﻭﺯﯼ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ ﭼﯿﺰﯼ ﻧﻤﺎﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﻓﺮﺻﺘﻢ!!!