ﺗــﺎ ﺑﭙـﯿـــﻮﻧـﺪﺩ ﺑﻪ ﺩﺭﯾـﺎ ﮐـــــﻮﻩ ﺭﺍ ﺗﻨـــﻬﺎ ﮔــــﺬﺍﺷﺖ
ﺗــﺎ ﺑﭙـﯿـــﻮﻧـﺪﺩ ﺑﻪ ﺩﺭﯾـﺎ ﮐـــــﻮﻩ ﺭﺍ ﺗﻨـــﻬﺎ ﮔــــﺬﺍﺷﺖ
ﺭﻭﺩ ﺭﻓــﺖ ﺍﻣـــﺎ ﻣﺴــﯿﺮ ﺭﻓـﺘﻨــﺶ ﺭﺍ ﺟـــﺎ ﮔﺬﺍﺷﺖ
ﻫﯿﭻ ﻭﺻﻠﯽ ﺑﯽ ﺟﺪﺍﯾﯽ ﻧﯿﺴﺖ، ﺍﯾﻦ ﺭﺍ ﮔﻔﺖ ﺭﻭﺩ
ﺩﯾﺪﻩ ﮔﻠﮕﻮﻥ ﮐـــﺮﺩ ﻭ ﺳــﺮ ﺑﺮ ﺩﺍﻣـﻦ ﺻﺤﺮﺍ ﮔﺬﺍﺷﺖ
ﻫــﺮ ﮐــﻪ ﻭﯾﺮﺍﻥ ﮐـــﺮﺩ ﻭﯾﺮﺍﻥ ﺷﺪ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺁﺗﺶ ﺳﺮﺍ
ﻫﯿـــﺰﻡ ﺍﻭﻝ ﭘـﺎﯾـــﻪ ﯼ ﺳــــﻮﺯﺍﻧﺪﻥ ﺧـــﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﻬــﺎﺩ
ﺍﻋﺘﺒـﺎﺭ ﺳـــﺮ ﺑﻠﻨــﺪﯼ ﺩﺭ ﻓـــﺮﻭﺗـــﻦ ﺑــﻮﺩﻥ ﺍﺳـــﺖ
ﭼﺸــﻤﻪ ﺷﺪ ﻓﻮﺍﺭﻩ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺧﻮﺩ ﭘﺎ ﮔﺬﺍﺷﺖ
ﻣــــﻮﺝ ﺭﺍﺯ ﺳــــﺮ ﺑﻪ ﻣﻬﺮﯼ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﻧﯿﺎ ﮔﻔﺖ ﻭ ﺭﻓﺖ
ﺑﺎ ﺻــﺪﻑ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﯿﻦ ﺳـــﺎﺣﻞ ﻭ ﺩﺭﯾﺎ ﮔﺬﺍﺷت
ﻓﺎﺿﻞ ﻧﻈﺮﯼ
ﺭﻭﺩ ﺭﻓــﺖ ﺍﻣـــﺎ ﻣﺴــﯿﺮ ﺭﻓـﺘﻨــﺶ ﺭﺍ ﺟـــﺎ ﮔﺬﺍﺷﺖ
ﻫﯿﭻ ﻭﺻﻠﯽ ﺑﯽ ﺟﺪﺍﯾﯽ ﻧﯿﺴﺖ، ﺍﯾﻦ ﺭﺍ ﮔﻔﺖ ﺭﻭﺩ
ﺩﯾﺪﻩ ﮔﻠﮕﻮﻥ ﮐـــﺮﺩ ﻭ ﺳــﺮ ﺑﺮ ﺩﺍﻣـﻦ ﺻﺤﺮﺍ ﮔﺬﺍﺷﺖ
ﻫــﺮ ﮐــﻪ ﻭﯾﺮﺍﻥ ﮐـــﺮﺩ ﻭﯾﺮﺍﻥ ﺷﺪ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺁﺗﺶ ﺳﺮﺍ
ﻫﯿـــﺰﻡ ﺍﻭﻝ ﭘـﺎﯾـــﻪ ﯼ ﺳــــﻮﺯﺍﻧﺪﻥ ﺧـــﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﻬــﺎﺩ
ﺍﻋﺘﺒـﺎﺭ ﺳـــﺮ ﺑﻠﻨــﺪﯼ ﺩﺭ ﻓـــﺮﻭﺗـــﻦ ﺑــﻮﺩﻥ ﺍﺳـــﺖ
ﭼﺸــﻤﻪ ﺷﺪ ﻓﻮﺍﺭﻩ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺧﻮﺩ ﭘﺎ ﮔﺬﺍﺷﺖ
ﻣــــﻮﺝ ﺭﺍﺯ ﺳــــﺮ ﺑﻪ ﻣﻬﺮﯼ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﻧﯿﺎ ﮔﻔﺖ ﻭ ﺭﻓﺖ
ﺑﺎ ﺻــﺪﻑ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﯿﻦ ﺳـــﺎﺣﻞ ﻭ ﺩﺭﯾﺎ ﮔﺬﺍﺷت
ﻓﺎﺿﻞ ﻧﻈﺮﯼ
- ۱.۶k
- ۰۷ آبان ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط