Fate is predetermined.

part: 32


از چهره الیزا و چشم های قرمزش قابل حدس بود که احتمالا دیشب مثل ابر بهاری گریه کرده
شاید میخواست خودشو جلوی جونگکوک بی تفاوت نشون بده...


الیزا جرعه ای از قهوه اش نوشید و انگار همزمان حرفی رو هم که میخواست بزنه سنجیده بود و با قاطعیت گفت


+:من تصمیمم رو گرفتم

جونگکوک که تا قبل از این مجله ای که روی میز بود میخوند نگاهشو داد به الیزا و منتظر نگاه کرد

الیزا بار دیگه مکثی کرد و بعد ادامه داد " میخوام قبول کنم"

جونگکوک انگار کمی تعجب کرده بود ولی نمیخواست خیلی نشون بده

-:چرا نظرت عوض شد

+:بخاطر اینکه همونطور که خودت گفتی من نباشم یکی دیگه برای تو پیدا میکنه پس برای تو مشکلی نیست، این وسط اگر موافقت نکنم فقط قراره من و خانوادم اواره بشیم، این فقط برای خودم نیست، برای مامان بابامم هست

جونگکوک نگاهشو داد به قهوه رو میز و سر تکون داد

+:فقط چنتا چیز هست که باید راجبش حرف بزنیم
-:بگو
+:خب اول اینکه کلا تماس فیزیکی باهم نداشته باشیم و دست نزنی بهم


جونگکوک با جدیت لب زد " همین کار رو میکنم"

+:ممنون، بعد ازدواج پیش پدربزرگ و تو خونه اون زندگی نکنیم، چون قرار نیست در حقیقت زن و شوهر باشیم و توی یه اتاق بخوابیم دیگه

-:اره ولی نمیدونم پدربزرگ قبول میکنه یا نه
+:امیدوارم قبول کنه، و اینکه نمیخوام پای دختری توی خونم باز شه اگر قرار اتفاقی بیوفته ترجیهم اینکه جلوی من نباشه

-:اوکیه، درسته ازدواجمون فرمالیتس ولی من بهت متعهد میمونم و میخوام تو ام همینطور باشی چون حوصله دردسر و پیرمرد رو ندارم

+:مطمئن باش، خب تو چیز خاصی نمیخوای بگی
-:نه...ولی حدس میزنم پدربزرگم هنوز حرفایی داره بزنه