ﺍﺯ ﺳﮑﻮﺗﻢ ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﻢ ﺗﺎ ﺑﺪﺍﻧﯽ ﺧﺴﺘﻪ ﺍﻡ
ﺍﺯ ﺳﮑﻮﺗﻢ ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﻢ ﺗﺎ ﺑﺪﺍﻧﯽ ﺧﺴﺘﻪ ﺍﻡ
ﺑﯽ ﻫﻮﺍﯾﺖ ﮐﻨﺞ ﭘﺴﺘﻮﻫﺎﯼ ﻏﻢ ﯾﺦ ﺑﺴﺘﻪ ﺍﻡ
ﺑﯽ ﺗﻮ ﺑﯽ ﺗﺎﺑﯽ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺑﺮﺯﺥ ﺑﻪ ﺟﺎﻧﻢ ﺧﯿﻤﻪ ﺯﺩ
ﻣﻦ ﻫﻨﻮﺯ ﺍﯾﻦ ﺑﻐﺾ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻧﺒﻮﺩﺕ ﻧﺸﮑﺴﺘﻪ ﺍﻡ
ﺑﺎ ﺧﯿﺎﻟﺖ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﯽ ﺻﺪﺍ ﺳﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ
ﺑﯽ ﺗﻮ ﺩﺍﺭﻡ ﺑﯽ ﮐﺴﯽ ﺭﺍ ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺎﻭﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ
.
ﺩﺭ ﻧﺒﻮﺩﺕ ﺯﯾﺮ ﺭﮔﺒﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﺷﺪﻥ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﺧﺎﻃﺮﺍﺗﻢ ﺭﺍ ﭼﻮ ﺳﻨﮕﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ
.
ﺍﺯ ﮐﻼﻣﻢ ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﺷﯿﺪﺍﯾﯽ ﺍﻡ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﯾﺎﺩ ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ ﻣﺮﺍ ﺍﺯ ﻫﺮ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺭﺍﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﮐﺎﺵ ﺑﻮﺩﯼ ﺗﺎ ﺑﻬﺎﺭﻡ ﻏﺮﻕ ﺑﯽ ﺭﻧﮕﯽ ﻧﺒﻮﺩ
ﮐﺎﺵ ﺩﺭ ﺗﻘﺪﯾﺮ ﻣﺎ ﺩﻭﺭﯼ ﻭ ﺩﻝ ﺗﻨﮕﯽ ﻧﺒﻮﺩ
.
ﺑﯽ ﺗﻮ ﺟﺎﻧﻢ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻟﺐ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﺩ ﺁﺷﻔﺘﮕﯽ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻢ ﮐﺎﺵ ﻗﻠﺒﺶ ﺍﯾﻦ ﭼﻨﯿﻦ ﺳﻨﮕﯽ ﻧﺒﻮﺩ
ﺑﯽ ﻫﻮﺍﯾﺖ ﮐﻨﺞ ﭘﺴﺘﻮﻫﺎﯼ ﻏﻢ ﯾﺦ ﺑﺴﺘﻪ ﺍﻡ
ﺑﯽ ﺗﻮ ﺑﯽ ﺗﺎﺑﯽ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺑﺮﺯﺥ ﺑﻪ ﺟﺎﻧﻢ ﺧﯿﻤﻪ ﺯﺩ
ﻣﻦ ﻫﻨﻮﺯ ﺍﯾﻦ ﺑﻐﺾ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻧﺒﻮﺩﺕ ﻧﺸﮑﺴﺘﻪ ﺍﻡ
ﺑﺎ ﺧﯿﺎﻟﺖ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﯽ ﺻﺪﺍ ﺳﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ
ﺑﯽ ﺗﻮ ﺩﺍﺭﻡ ﺑﯽ ﮐﺴﯽ ﺭﺍ ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺎﻭﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ
.
ﺩﺭ ﻧﺒﻮﺩﺕ ﺯﯾﺮ ﺭﮔﺒﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﺷﺪﻥ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﺧﺎﻃﺮﺍﺗﻢ ﺭﺍ ﭼﻮ ﺳﻨﮕﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ
.
ﺍﺯ ﮐﻼﻣﻢ ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﺷﯿﺪﺍﯾﯽ ﺍﻡ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﯾﺎﺩ ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ ﻣﺮﺍ ﺍﺯ ﻫﺮ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺭﺍﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﮐﺎﺵ ﺑﻮﺩﯼ ﺗﺎ ﺑﻬﺎﺭﻡ ﻏﺮﻕ ﺑﯽ ﺭﻧﮕﯽ ﻧﺒﻮﺩ
ﮐﺎﺵ ﺩﺭ ﺗﻘﺪﯾﺮ ﻣﺎ ﺩﻭﺭﯼ ﻭ ﺩﻝ ﺗﻨﮕﯽ ﻧﺒﻮﺩ
.
ﺑﯽ ﺗﻮ ﺟﺎﻧﻢ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻟﺐ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﺩ ﺁﺷﻔﺘﮕﯽ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻢ ﮐﺎﺵ ﻗﻠﺒﺶ ﺍﯾﻦ ﭼﻨﯿﻦ ﺳﻨﮕﯽ ﻧﺒﻮﺩ
- ۲.۰k
- ۰۶ آذر ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط