ﺁﺩﻡ ﮐﻪ ﻏﻤﮕﯿﻦ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺟﻤﻊ ﺟﺪﺍ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺒﺎﺩﺍ ﺁﺳ
ﺁﺩﻡ ﮐﻪ ﻏﻤﮕﯿﻦ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺟﻤﻊ ﺟﺪﺍ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺒﺎﺩﺍ ﺁﺳﯿﺒﯽ ﺑﻪ ﺧﻮﺷﯽ ﻫﺎﯼ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺑﺰﻧﺪ ﻭ ﻣﻮﺭﺩ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﯽ ﻗﺮﺍﺭ ﺑﮕﯿﺮﺩ ﺗﻨﻬﺎ ﻭ ﺗﻨﻬﺎﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺁﻧﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺧﻮﺩ ﻏﺮﻕ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﯾﮕﺮ ﺑﺎ ﻫﯿﭻ ﺗﻠﻨﮕﺮﯼ ﺑﺮﻧﻤﯽ ﺧﯿﺰﺩو ﺍﯾﻦ ﺁﻏﺎﺯ ﺗﻠﺦ ﯾﮏ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺍﺳﺖ
- ۳.۹k
- ۰۶ تیر ۱۳۹۵
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط