گام‌ها و فواصل در موسیقی دنیای باستان

گام‌ها و فواصل در موسیقی دنیای باستان
. ( موسیقی در بین النهرین)
در میان تعدادبسیار زیاد الواح بدست آمده از این منطقه، خوشبختانه تعدادی از متون مربوط به نت نویسی و آوانگاری موسیقی باستان هستند. متخصصین خطوط میخی تا کنون تعداد 10 لوح در این رابطه به دست آورده‌اند. این متون نشان دهنده فرم موسیقیایی این دوره از لحاظ فواصل و ابعاد هستند.
مکان کشف این الواح سرزمین باستانی عراق امروزی و از لحاظ زمانی متعلق به دوران بابل قدیم در حدود 1800 پ. م هستند.
نام فواصل موسیقی بر اساس تکنیک انگشت گذاری مشخص می شده مثلاً فاصله پنجم، چهارم، سوم. نام هفت مقام نیز مشتق از ترکیب انواع مختلف فواصل به خصوص فاصله چهارم و پنجم بوده است. دو نمونه از این گونه منتها (نت نویسی) از شهر اور و سه مورد دیگر آنها از سایر مناطق سومر بویژه شهر باستانی نیپور بدست آمده است. با توجه به اینکه خط بکار رفته در این
ها آکادی است بنابراین از نظر زمانی این الواح هم شامل دوره بابل قدیم و هم بابل جدید می شوند (پ.م 500-1800) بنابراین بر نوشته های سومری تقدم دارند.
آنچه که مسلم است این است که موسیقی سومری – بابلی تا نواحی دوردستی چون سواحل مدیترانه با همان خصوصیات رایج در سرزمین آکاد نفوذ داشته است. بدین معنا که نوازندگان و آهنگسازان هوریایی در ساختن سرودهای ملی خود،دراوگاریت باستان Ras shamra واقع در سوریه، از همان ساختار و فرم موسیقیایی استفاده می کرده اند. با توجه به این مدارک فرضیه انتساب تئوری موسیقی به یونانیها باطل می شود چنانچه فیثاغورث نیز می گوید: تئوری موسیقی همراه با قوانین ریاضیات در بین النهرین (خاورنزدیک) شکل گرفته است