ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﺩﺍﺭﻩ ...

ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﺩﺍﺭﻩ ...
ﯾﻪ ﺳﺮﯼ ﺁﺩﻣﺎﺭﻭ ﺧﯿﻠﯽ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ ...
ﻫﻤﻮﻧﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻫﯿﭽﻮﻗﺖ ﺑﺎﻭﺭ ﻧﻤﯿﮑﻨﻦ ﺍﻃﺮﺍﻓﯿﺎﻧﺸﻮﻥ ﺑﺪ ﺫﺍﺗﻦ ... ﺑﺎ ﺍﯾﻦﮐﻪ ﻭﺍﻗﻌﺎ ﻫﺴﺘﻦ ...
ﻫﻤﻮﻧﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯿﮕﻦ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﺍﻣﺎ ﺍﮔﻪ ﺍﺯ ﺩﻟﺸﻮﻥ ﺑﭙﺮﺳﯽ ﻭﺍﻗﻌﺎﻋﺎﺷﻘﺘﻦ ...
ﻫﻤﻮﻧﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺑﺪ ﺑﻮﺩﻥ ﺍﺩﻣﺎﺭﻭ ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﺧﻮﺩﺷﻮﻥ ﻧﺒﯿﻨﻦ ﻭ ﻟﻤﺲ ﻧﮑﻨﻦ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﺍﻧﮓ ﺑﺪ ﺑﻮﺩﻥ ﻧﻤﯿﭽﺴﺒﻮﻧﻦ ...
ﻣﯿﮕﻦ ﻫﻤﻪ ﺧﻮﺑﻦ... ﻣﮕﺮ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻋﮑﺴﺶ ﺛﺎﺑﺖ ﺷﻪ ...
ﻫﻤﻮﻧﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﯾﻪ ﺩﺧﺘﺮ ﺑﭽﻪ ﯼ ﮔﻞ ﻓﺮﻭﺵ ﻭ ﺗﻮ ﺧﯿﺎﺑﻮﻥ ﻣﯿﺒﯿﻨﻦ ﺍﺷﮏ ﺗﻮ ﭼﺸﻤﺎﺷﻮﻥ ﺟﻤﻊ ﻣﯿﺸﻪ ﻭ ﺩﺳﺘﺸﻮﻥ ﻭ ﻣﯿﮑﻨﻦ ﺗﻮ ﮐﯿﻔﺸﻮﻥ ...
ﺁﺧﺮﺷﻢ ﻣﯿﮕﻦ ﺑﻘﯿﻪ ﺍﺵ ﻭﺍﺳﻪ ﺧﻮﺩﺕ ...
ﻫﻤﻮﻧﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﺍﺯ ﺟﻠﻮ ﮔﻞ ﻓﺮﻭﺷﯽ ﺭﺩ ﻣﯿﺸﻨﻦ ﯾﻬﻮ ﭘﺎﻫﺎﺷﻮﻥ ﻗﻔﻞ ﻣﯿﺸﻪ ﻭ ﻣﮑﺚ ﻣﯿﮑﻨﻦ ... ﯾﻪ ﻣﺮﻭﺭ ﮐﻮﭼﯿﮏ ... ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺗﻮﻟﺪ ﮐﺴﯽ ﻧﯿﺴﺖ؟ﺳﺎﻟﮕﺮﺩ ﭼﻄﻮﺭ؟ ﺭﻭﺯ ﭘﺪﺭ ﻭﺭﻭﺯ ﻣﺎﺩﺭﻡ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺖ ! ﺧﻮﺩﻡ ﭼﯽ؟ ﺣﺘﻤﺎ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎﺷﻪ ... ﻧﻪ .. ﺩﻟﺸﻮﻥ ﮔﻞ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺩ ﻭ
ﻣﯿﺨﺮﻥ ... ﺑﺪﻭﻥ ﻣﻨﺎﺳﺒﺖ ... ﻫﻤﻮﻧﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﯽ ﺩﻟﯿﻞ ﺍﺳﻤﺸﻮﻥ ﻭ ﺭﻭ ﮔﻮﺷﯿﻢ ﻣﯿﺒﯿﻨﻢ ... ﯾﻪ ﺍﺱ ﺍﻡ ﺍﺱ ﮐﻪ ﻣﺤﺘﻮﺍﺵ ﻓﻘﻂ ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ ...
ﻫﻤﻮﻥ ﺁﺩﻣﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﯼ ﺍﺯ ﺧﯿﺎﺑﻮﻥ ﺭﺩ ﺷﯽ ﺩﺳﺘﺘﻮ ﻣﯿﮕﯿﺮﻥ ﻭ ﺳﯿﻨﻪ ﺳﭙﺮ ﻣﯿﮑﻨﻦ ...
ﻫﻤﻮﻧﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ 100 ﺑﺎﺭ ﺩﻟﺸﻮﻥ ﻭ ﺷﮑﺴﺘﯽ ﺑﺎﺯﻡ ﻭﻗﺘﯽ ﻣﯿﺒﯿﻨﺘﺘﻮﻥ ﺩﺳﺘﺘﻮ ﻣﯿﮕﯿﺮﻩ ﻭ ﺳﻔﺖ ﻓﺸﺎﺭ ﻣﯿﺪﻩ ﻭ ﺑﺎ ﯾﻪ ﺑﻮﺱ ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻬﺖ ﻣﯿﻔﻬﻤﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺩﻟﺨﻮﺭﯾﺎ ﺗﻤﻮﻡ ﺷﺪﻩ ...
ﻭﻇﯿﻔﺘﻮﻧﻪ ﻣﻮﺍﻇﺐ ﺍﯾﻦ ﺍﺩﻣﺎ ﺑﺎﺷﯿﻦ ... ﺩﻟﺸﻮﻥ ﻧﺎﺯﮐﻪ ﺍﻣﺎ ﻗﺪ ﺩﺭﯾـــــــــــــــــــﺎﺳﺖ ....