آقا منم! گدایِ قدیمیِ این درم

آقا منم! گدایِ قدیمیِ این درم
عمریست گِردِ کرب و بلایت کبوترم
خوبم شناختید منم بی حیا گدا
رزق از شما گرفتم و بر بام دیگرم
من آبروی نام شما برده ام ولی
گویند مردمان که دراین خانه نوکرم
ای عاشقان صدای دلِ زار بشنوید
من از تمام خلق جهان بی وفاترم
من هجر یار دیده ام و زنده ام هنوز
این شرطِ عاشقی نَبُوَد خاک بر سرم
بیچاره عاشقی که نرفته ست کربلا
بیچاره تر کسی که نمرده ست در حرم
حق با شماست اذن وصالم نمی دهید
اما دگر کجا دل وامانده را برم
آقا مرا نگاه کنید گرچه با غضب
دستی به غیر دست شما نیست بر سرم
گر یک نفس زعمر من خسته مانده است
نام حسین می رسد از آهِ آخرم