ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺳﮑﻮﺕ ﺷﺐ ﺭﺍ ﺑﺸﮑﻨﻢ ﻭ ﺑﻐﺾ ﮐﻬﻨﻪ ﺍﻡ ﺭﺍ ﺑﺸﮑﻨﻢ

ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺳﮑﻮﺕ ﺷﺐ ﺭﺍ ﺑﺸﮑﻨﻢ ﻭ ﺑﻐﺾ ﮐﻬﻨﻪ ﺍﻡ ﺭﺍ ﺑﺸﮑﻨﻢ
ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﻢ، ﺍﺯ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺭﻓﺘﻪ ﺍﯼ
ﺑﺎ ﺳﺎﻋﺖ ﻭ ﺩﻗﯿﻘﻪ ﻭ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ ﺍﻡ
ﻣﮕﺮ ﺭﻭﺯ ﻭ ﺷﺐ ﻓﺮﻗﯽ ﻫﻢ ﺑﺎﻫﻢ ﺩﺍﺭﻧﺪ؟
ﻣﮕﺮ ﺑﻬﺎﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﭘﺎﯾﯿﺰ ﻧﯿﺴﺖ، ﻭﻗﺘﯽ ﺗﻮ ﻧﯿﺴﺘﯽ؟
ﻣﮕﺮ ﭘﺎﯾﯿﺰ ﻫﻤﺎﻥ ﺗﺎﺑﺴﺘﺎﻥ ﻧﯿﺴﺖ، ﮔﺮﻡ ﻭ ﺑﯽ ﺍﺣﺴﺎﺱ؟
ﻣﮕﺮ ﺑﺮﻑ ﻓﻘﻂ ﺳﺮﻣﺎ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﻧﺎﺯﯾﺒﺎ ﻧﯿﺴﺖ؟
ﻭ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺍﻣﺎ ﺑﺎﺭﺍﻥ
ﻧﻪ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺍﺳﺖ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻗﻄﺮﻩ ﺍﺵ ﺗﻮﯾﯽ
ﺑﺒﺎﺭ ﺁﺳﻤﺎﻥ، ﺍﯾﻦ ﮏﯾ ﺑﺎﺭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﻦ
ﺑﺒﺎﺭ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺑﮕﺬﺍﺭ ﯽﮑﯾ ﺷﻮﻡ ﺑﺎ ﺍﻭ
ﺑﮕﺬﺍﺭ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻟﻤﺴﺶ ﮐﻨﻢ
ﺑﮕﺬﺍﺭ ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﺟﺎﻧﻢ ﻫﻮﺍﯾﺶ ﺭﺍ ﻧﻔﺲ ﺑﮑﺸﻢ
ﺑﮕﺬﺍﺭ ﭘﺮ ﺷﻮﻡ ﺍﺯ ﺍﻭ
ﺑﮕﺬﺍﺭ ﻣﻦ ﺷﻮﻡ ﺍﻭ
ﻧﻪ ﻧﺨﻮﺍﻫﻢ ﺷﮑﺴﺖ ﺑﻐﻀﻢ ﺭﺍ
ﺣﺘﯽ ﮏﯾ ﻗﻄﺮﻩ
ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺍﺷﮏ
ﺍﺯ ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ ﺑﯿﻨﺪﺍﺯﻡ
ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺑﺮﻭﯼ
ﻧﻪ ﺗﺴﮑﯿﻦ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﻣﮕﺮ ﺯﯾﺒﺎﺗﺮ ﺍﺯ ﺩﺭﺩ ﺗﻮ ﺍﺣﺴﺎﺳﯽ ﻫﻢ ﻫﺴﺖ؟
ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻤﺖ ﺣﺘﯽ ﺩﺭﺩ ﺩﻭﺭﯾﺖ ﺭﺍ
ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺑﺴﻮﺯﻡ ﺗﺎ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺗﻮ ﺷﻮﻡ
ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺗﻮ ﺷﻮﻡ