نیایش

*** نیایش ***

خداوندا , تو خلّاقِ جهانی .
دلارام و رئوف و مهربانی .

توئی گلواژه یِ عشق و نیایش .
توئی شایسته بر حمد و ستایش .

توئی آن حیِِّ دادار و ودودم .
به عشقت شد مزیّن تار و پودم .

هر آنچه در زمین تا آسمان است .
نشانِ رحمتت , در آن عیان است .

خدایا : رازقِ طفلِ صغیری .
رحیم و راحمِ شیخِ کبیری .

همانا , اوّلین و آخرینی .
تو هم والا و هم والاترینی .

به قرآن و به تورات و زبورت .
بر آن غارِ حِرا و کوهِ طورت .

به اِنجیلی که تو دادی به عیسی .
به شأنِ مسجد و دیر و کلیسا .

به ابر و باد و رحمتهایِ باران .
برآن مهتاب و خورشیدِ درخشان .

منم عابد , توئی معبودِ جانم .
توئی هم مقصد و مقصودِ جانم .

به درگاهت , اگر چه روسیاهم
به غفرانِ تو دل بسته , نگاهم .

به خود کردم ستم ها من به عصیان.
بدیهای مرا , کردی تو پنهان .

منم سائل به درگاهِ کریم ات .
برآن درگاهِ رحمان و رحیم ات .

اگر چه خاطی و غرقِ گناهم .
بُوَد آن کعبه یِ تو , قبله گاهم .

عظیم , ار بگسلند این بند بندم .
بر آن یوم الحسابش , پایبندم .

+++++++++++++++++++++++++
شعر از عبدالعظیم عربی .